• Πολλές είναι οι αναφορές, αλλά και οι ορισμοί που βρίσκουμε στη βιβλιογραφία για τον όρο της ενσυνειδητότητας τόσο στην περιγραφή της εφαρμογής της όσο και στα αναδυόμενα αποτελέσματά της στον εαυτό μας και το περιβάλλον με το οποίο αλληλεπιδρούμε.

  • Όπως και να ονομάσουμε την παραμονή στο σπίτι -εγκλεισμό, παραμονή, καραντίνα, «κεκλεισμένων των θυρών», κοινωνική απόσταση- δεν παύει να δημιουργεί ερωτηματικά σχετικά με το πώς μπορούν να απασχοληθούν τα μικρά παιδιά στο σπίτι. Με οδηγό, λοιπόν, αυτό το ερώτημα, κινηθήκαμε προκειμένου να προτείνουμε 7 τρόπους να βοηθηθούν οι γονείς στο σπίτι, να περάσουν ευχάριστα και δημιουργικά με τα παιδιά τους και να χρησιμοποιήσουν αυτόν το χρόνο παραμονής κάνοντας πράγματα που συνήθως δεν κάνανε με τα παιδιά ή επαναλαμβάνοντας δράσεις μέσα στο σπίτι για περαιτέρω bonding και δέσιμο με αυτά.

  • Στα πλαίσια της ενότητας Οι θεραπευτές στο ντιβάνι της Πύλης Ψυχολογίας, επικοινωνήσαμε με επτά (7)  ψυχοθεραπευτές, επιστημονικούς συνεργάτες - της Πύλης μας. Τους ρωτήσαμε για ποιο πράγμα είναι ευγνώμονες προς τους θεραπευόμενους τους. Δείτε παρακάτω τις απαντήσεις τους.

  • Κατά τη διάρκεια των σεμιναρίων που παρακολούθησα στην εκπαίδευση μου στη θεραπεία Gestalt, δεχόμουν πολύ συχνά την ίδια ερώτηση από φίλους αλλά και από συναδέλφους: Τι είναι η Gestalt;. Θα κάνω λοιπόν μια προσπάθεια να δώσω κάποιες περιγραφές και όχι μια ερμηνεία διότι η Gestalt ως προσέγγιση αντιμετωπίζει τις ερμηνείες ως φαντασιώσεις που πολλές φορές είναι δυσλειτουργικές για την επικοινωνία.

  • Ενσυνειδητότητα (mindfulness) σημαίνει να ζούμε συνειδητά, ουσιαστικά, να βιώνουμε την παρούσα στιγμήκάθε φορά, να γνωρίζουμε και να παρατηρούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας.  Να μην μας απορροφά η συναισθηματική ένταση και να μη ζούμε μηχανικά, αυτόματα, χωρίς επίγνωση. 

  • Κάθε τόσο, κάποιος θεραπευόμενος, τελειώνοντας τη συνεδρία με ρωτάει τι δουλειά να πάρει για το σπίτι. Δε βρίσκω και τόσο παράξενο αυτό το αίτημα. Υπάρχουν θεραπευτικές μέθοδοι για τις οποίες η δουλειά στο σπίτι είναι μεγάλο μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας στο σύνολό της. Και επειδή οι περισσότεροι έχουμε συνηθίσει να έχουμε μαθήματα για διάβασμα από τότε που πηγαίναμε σχολείο, είμαστε μαθημένοι να το βλέπουμε ως ένα αναπόφευκτο κομμάτι της μαθησιακής διαδικασίας και της προόδου μας. 

  • Είναι αλήθεια πως ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις τις τελευταίες εβδομάδες. Η ταχύτατη διάδοση του κορωνοϊού ανά την υφήλιο και οι σοβαροί κίνδυνοι που ελλοχεύουν για την δημόσια υγεία, έχει αναγκάσει κυβερνήσεις, οργανισμούς και φορείς να πάρουν δραστικά μέτρα προκειμένου να ελαττωθεί όσο το δυνατόν ο ρυθμός μετάδοσης του. Το αποτέλεσμα αυτών των μέτρων ήταν να αλλάξει σημαντικά η καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων - ανάμεσα στους οποίους είμαστε και όλοι εμείς - μέσα σε λίγες μόνο μέρες.

  • Το άγχος είναι μια πολύ εξατοκιμευμένη αντίδραση, γιατί όλοι έχουμε διαφορετικά πράγματα που μας αγχώνουν. Αυτό το προσωπικό άγχος συνδέεται σχεδόν πάντα με τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε την κατάσταση και τις πεποιθήσεις που έχετε, οι οποίες οδηγούν σε μια ερμηνεία της απειλής. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που οι άνθρωποι βιώνουν διαφορετικά επίπεδα άγχους μπροστά στο ίδιο πρόβλημα.

  • Η έννοια της εγκατάλειψης μου τριβελίζει το μυαλό εδώ και αρκετό καιρό, από τότε δηλαδή που μπήκαμε σε «καραντίνα». Γιατί εγκατάλειψη; Και όχι κάποια άλλη λέξη; Σε αυτό με επηρέασαν οι Young & Klsoko. Αισθανόμαστε, λένε, εγκατάλειψη είτε όταν χάνουμε αυτό από το οποίο εξαρτόμαστε είτε από αυτό από το οποίο φροντιζόμαστε ή αγαπιόμαστε.

  • Τι μπορεί άραγε να μας κάνει να αντέξουμε την ισοπέδωση μέσα σε μια τέτοια αβεβαιότητα; Η κινητοποίηση προς τα έξω είναι ακόμα περιορισμένη! Τι δύναμη μπορεί να αντλήσει κάποιος μέσα σε τέτοια ανασφάλεια; Υπάρχει κάτι που μας κρατάει ακόμα ενεργούς, λειτουργικούς;

  • Στο πρώτο στάδιο του εστιασμού στο εδώ και τώρα τη φάση της ενεργοποίησης - ο στόχος του θεραπευτή είναι να μεταφέρει την ομάδα στο εδώ και τώρα. Με μια ποικιλία από τεχνικές, πολλές από τις οποίες θα συζητήσω σε λίγο, οι συντονιστές ομάδων κατευθύνουν τα μέλη της ομάδας μακριά από το εξωτερικό υλικό, για να επικεντρωθούν αντίθετα στη μεταξύ τους σχέση.

  • Η Μικροβιακή Πανδημία συνοδεύεται πάντα από μία σιωπηλή ψυχολογική πανδημία. Μάλιστα η δεύτερη διαρκεί περισσότερο καιρό αλλά μπορούμε να κάνουμε πολλά για να την αναχαιτίσουμε. Ο πόλεμος αυτός ξεκίνα πάντα απροσδόκητα ,τις περισσότερες φορές μας βρίσκει απροετοίμαστους ως κοινωνίες και ως άτομα.

  • Τελικά τι ονομάζουμε επιτυχία σήμερα; Μια έννοια τόσο ασαφής που παίρνει σχήμα κάθε φορά από τα σημεία των καιρών, τα στερεότυπα και την εκάστοτε κουλτούρα. Ο ορισμός που αποδίδεται σήμερα στην επιτυχία ξεφεύγει σε πολλές περιπτώσεις από το «ανθρωπίνως δυνατόν» και κατατάσσεται περίτρανα στις αρνητικές επιπτώσεις της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού σε μια εποχή που μαστίζεται από οικονομική και από κοινωνική κρίση.

  • Ντροπή.. ένα συναίσθημα βαθιά υπαρξιακό και γνώριμο. Εκδηλώνεται μέσα από ένα ευρύ φάσμα, από την ελαφριά αμηχανία που όλοι μας πολλές φορές έχουμε βιώσει μέχρι την κατάσταση πανικού και την παράλυση. 
    Συχνά συνοδεύεται με την ενοχή, ωστόσο είναι σημαντικό να τη διαχωρίσουμε  από την ντροπή καθώς η δεύτερη είναι το συναίσθημα που συνδέεται με το “being”, δηλαδή ότι δεν είμαι επαρκής , δεν είμαι αρκετός, ενώ η ενοχή με το“ doing”, κάνω κάποιο κακό ή πληγώνω κάποιον κ.α.

  • Στη σημερινή επιστήμη της Ψυχολογίας και Ψυχοθεραπείας δίνεται έμφαση στη χρονική περίοδο μετά την γέννηση και ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια της ζωής που θεωρούνται καθοριστικά για την ψυχική εξέλιξη και ανάπτυξη του ατόμου.

  • Ο άνθρωπος ως κοινωνικό ον συγκαταλέγεται σε ομάδες, συστήματα. Η αλληλεπίδραση και η διαμόρφωση ξεκινά μέσα από την οικογένεια και σιγά σιγά το άτομο διαφοροποιείται μέσα από τις δράσεις του στα κοινωνικά συστήματα.

  • Στις ιδιαίτερες συνθήκες και περιστάσεις, οι οποίες για λόγους υγείας και προστασίας επιτάσσουν κοινωνική «απόσταση» καλούμαστε να προσαρμοστούμε, επαναπροσδιορίζοντας αρκετές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Η ψυχοθεραπεία βασίζεται στην δια ζώσης επικοινωνία και στην εδώ και τώρα παρέμβαση.

  • Όποια,-ο(ς) έχει βιώσει κατάθλιψη ξέρει πόσο έντονο μπορεί να είναι. Περισσότερο από απλώς μια πεσμένη διάθεση, μπορεί να σε κάνει να στερέψεις από κάθε αίσθηση παρακίνησης ή ελπίδας. Μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πως οτιδήποτε ακουμπάς μαραίνεται. Ο ύπνος σου, το φαγητό, οι συνήθειες και η κοινωνικότητά σου μπορούν να επηρεαστούν πολύ αρνητικά από αυτό. Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει ελπίδα.

  • “Ποιος πήρε το τυρί μου;” Αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα για την απώλεια και, μάλιστα, για το πώς η απώλεια μπορεί να μετασχηματιστεί σε ευκαιρία. Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως όλες οι αλλαγές, ακόμη και οι θετικές, εμπεριέχουν πένθος, όπως και ότι όλες οι απώλειες απαιτούν αλλαγή.

  • Η Γνωστική Θεραπεία (ΓΘ) αναπτύχθηκε από τον A. Beck στις αρχές του 1960, στοχεύοντας στην επίλυση των προβλημάτων του εκάστοτε θεραπευόμενου μέσα από την τροποποίηση των λαθεμένων του σκέψεων και συμπεριφορών.