Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο στάθηκαν οι πρόσφατες απόψεις ότι: «προκάλεσαν το βιασμό τους ή συναίνεσαν στον βιασμό τους» που ακούστηκαν στα ΜΜΕ, σχετικά με την ευθύνη που φέρουν τα θύματα βιασμού.

Η απιστία αποτελεί ένα από τα συχνότερα προβλήματα στα ζευγάρια. Πρόκειται για την αθέτηση της υπόσχεσης προς το σύντροφό μας πως θα παραμείνουμε συναισθηματικά αλλά και σεξουαλικά πιστοί. Μπορούμε να πούμε πως πέρα από την σεξουαλική πράξη, υπάρχει επίσης η συναισθηματική, η εγκεφαλική, η λεκτική και η διαδικτυακή απιστία.

Η απόδοση αιτίων παίζει σημαντικό ρόλο στις διαπροσωπικές σχέσεις, καθώς πολύ συχνά προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τη συμπεριφορά μας και εκείνη των άλλων προκειμένου να κατανοήσουμε, να δικαιολογήσουμε ή και να κατηγορήσουμε το δράστη.

Στα δεκάξι χρόνια που βλέπω ανθρώπους ως ψυχοθεραπευτής, ακόμα και σήμερα με εκπλήσσει το γεγονός ότι -τουλάχιστον- την πρώτη φορά που κατά την διάρκεια της συνεδρίας συμβαίνει να κυλήσουν δάκρυα στο πρόσωπο του θεραπευόμενου, αυτός/ αυτή νιώθει αμέσως την ανάγκη να μου ζητήσει... "συγνώμη...".

Κάποια στιγμή η επιστήμη της ψυχολογίας πρέπει να αποτινάξει την «φοβία» για κάποιες έννοιες που ίσως θεωρεί δογματικές, άλλου πεδίου, τυπολατρικές, ξύλινες ή ακόμα και δεισιδαίμονες. Η έρευνα αποτελεί ένα μοναδικό και αποκαλυπτικό εργαλείο σε τέτοιες επιστήμες που άπτονται της νόησης, της συμπεριφοράς, των συναισθημάτων και φέρνει στο φως καινούρια γνώση, χωρίς ενδοιασμούς. Μια τέτοια έννοια είναι και η λέξη «διαβολή» και «διάβολος» που ακόμα και η θρησκεία την έχει, όχι μόνο μερικώς διασαφηνισμένη, αλλά και πλήρως ειδωλοποιημένη και στατική.