Αν και οι επιστήμονες της ψυχικής υγείας δεν αποδέχονται επισήμως τον όρο αυτό στις διεθνείς ταξινομήσεις, το σύνδρομο άγχους μετά τις διακοπές φαίνεται ότι πλήττει πολλούς ανθρώπους και όταν συνυπάρχει μάλιστα με άλλες ψυχολογικές διαταραχές χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Αλλωστε, η συμπτωματολογία του μοιάζει πολύ με αυτήν της κατάθλιψης.

Η κλινική κατάθλιψη είναι μια διαταραχή της διάθεσης, που συναντάμε πολύ συχνά στην καθημερινότητα των διαπροσωπικών μας σχέσεων. Χαρακτηρίζεται από έντονη κόπωση, απώλεια της ικανοποίησης και ευχαρίστησης, ανηδονία, ευερεθιστότητα, απόσυρση, διαταραχές στον ύπνο και αλλαγές στη διατροφή, για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Κάποιοι την παρομοιάζουν με αλυσίδες στα πόδια, άλλοι με μαύρο σκύλο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ακολουθεί και χαρακτηρίζει το σύνολο της καθημερινότητας του εκάστοτε ατόμου.

Λέγεται ότι ο 21ος αιώνας θα είναι ο «αιώνας της κατάθλιψης», μετά τον 20ο που ήταν ο «αιώνας του άγχους». Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η κατάθλιψη αποτελεί πλέον την πρώτη αιτία πρόκλησης αναπηρίας παγκοσμίως. Δημιουργείται εύκολα λοιπόν η εντύπωση ότι κάποιου είδους «επιδημία» εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, όπως στο παρελθόν η πανούκλα και η χολέρα. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Λιγότερα από τριάντα χρόνια πριν, η κατάθλιψη θεωρούταν πως αφορά αποκλειστικά τους ενήλικες. Τα παιδιά θεωρούνταν ανώριμα αναπτυξιακά προκειμένου να μπορούν να βιώσουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης και η κακή διάθεση των εφήβων θεωρούταν ως φυσιολογική διάθεση στο συγκεκριμένο στάδιο της πορείας τους προς την ενηλικίωση.

Υπάρχει περίπτωση τα παιδιά να εμφανίσουν κατάθλιψη; Δυστυχώς ναι.
Η παιδική κατάθλιψη θα πρέπει να διαχωρίζεται από την κακοδιαθεσία και τις καθημερινές ανησυχίες που μπορεί να εμφανίσει ένα παιδί ενόσω μεγαλώνει. Δεν σημαίνει πως επειδή ένα παιδί δείχνει μελαγχολικό ή στενοχωρημένο, υποφέρει και από κατάθλιψη.