Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι ένας όρος που τα τελευταία χρόνια ακούγεται όλο και πιο πολύ στις σχολικές αίθουσες και προβληματίζει γονείς και μαθητές. Δεν είναι όμως εύκολα αποδεκτός ακόμη κι αν πρόκειται για κάποια ελαφριά μορφή του.
Πάντα συναντούσαμε μαθητές που αντιμετώπιζαν δυσκολίες στη διαδικασία της μάθησης. 

Ένας από τους πλέον έγκυρους ορισμούς για τις Μαθησιακές Δυσκολίες είναι αυτός της National Joint Committee of Learning Difficulties (1988): Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι μια μεγάλη ομάδα πολύμορφων δυσκολιών οι οποίες αναφέρονται στη λειτουργία και την εκμάθηση της ομιλίας, της ανάγνωσης, της γραφής, της κατανόησης καθώς και των μαθηματικών εννοιών.

Η ένταξη του παιδιού στο σχολείο είναι πολύ σημαντικό γεγονός για όλη την οικογένεια. Η απόκτηση γνώσεων θεωρείται αναγκαία και επιθυμητή για κάθε άνθρωπο....Όλα όμως τα παιδιά δεν απολαμβάνουν και δεν τυγχάνουν της ίδιας προσοχής από τη σχολική κοινότητα.

Αρκετά παιδιά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού μπορεί να εμφανίζουν δυσκολία στη γραφή και στην ανάγνωση.
Τί γίνεται όμως όταν οι γονείς διαμαρτύρονται ότι το παιδί τους αν και είναι ιδιαίτερα χαρισματικό, είναι απρόσεκτο, δεν συγκεντώνεται, δεν προσπαθεί αρκετά και αποφεύγει το διάβασμα? 

Ο όρος «μαθητοκεντρική» εκπαίδευση περιγράφει μία έννοια και πρακτική που έχει διπλή εστίαση- αφενός εστιάζει στους μαθητές ατομικά, στα ταλέντα τους, τα ενδιαφέροντά τους, τις εμπειρίες τους, το υπόβαθρό τους, τις δυνατότητές τους και τις ανάγκες τους και αφετέρου εστιάζει σε διδακτικές πρακτικές που είναι πιο αποτελεσματικές για υψηλή παρακίνηση, ουσιαστική μάθηση και επιτυχία για όλους τους μαθητευόμενους (McCombs, Vakili, 2005).