Θα ξεκινήσω αναφέροντας τη θέση της Collete Soler, που αναφέρει πως ο όρος κατάθλιψη στον ενικό αριθμό δεν υφίσταται, γιατί είναι αδύνατο να περιγράψουμε τύπους κατάθλιψης που να έχουν κάποια συνεκτικότητα. Μπορούμε όμως να μιλάμε για καταθλιπτικές καταστάσεις με παραλλαγές.

Έτσι, το άτομο δε χάνει την υποκειμενικότητά του και ταυτόχρονα διατηρείται η προσωπική ιστορία του καθενός και μέσα σε αυτή και τα αίτια της καταθλιπτικής κατάστασης.

Παρά το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια η έννοια του ψυχολόγου έχει γίνει πολύ γνωστή, πολλοί άνθρωποι διστάζουν να επισκεφθούν έναν ειδικό και να ξεκινήσουν ψυχοθεραπεία. Αυτό συμβαίνει γιατί ίσως δεν ξέρουν ακριβώς τι είναι ψυχοθεραπεία και τι θα αντιμετωπίσουν εκεί. Αρκετοί θεραπευόμενοι με ρωτάνε εάν θα πρέπει να ξεκινήσουν να μιλάνε για τα παιδικά τους χρόνια σε μια ψυχοθεραπεία ή τι θα καταφέρουν τελικά εάν ξεκινήσουν. Έτσι καταλαβαίνω πως για πολλούς είναι μια έννοια άγνωστη, αν και την έχουν ακούσει πολλές φορές.

Ο Irvin Yalom είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σχολής της υπαρξιακής ψυχοθεραπείας και ένθερμος υποστηρικτής της ομαδικής θεραπείας. Τα αποφθέγματα που ακολουθούν αποτελούν τα απαυγάσματα της προσωπικότητας και πορείας του στον κλάδο της ψυχολογίας.

Μη μου θυμώνεις. Δεν σε αποφεύγω, απλώς μου είναι τόσο δύσκολο να βγω εκεί έξω. Μη με κατηγορείς, γιατί δεν το επιλέγω. Μη μου λες ότι φταίω, γιατί πραγματικά δε φταίω. Μη μου λες ότι είμαι αδύναμος, γιατί δεν γνωρίζεις τι δύναμη αντλώ καθημερινά.

Η εφηβική κύηση είναι ένα ιατρικό και κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο οδηγεί στην γέννηση, στην αποβολή ή στην διακοπή της κύησης δημιουργώντας σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις στην έφηβη. Εντοπίζεται σε όλες τις κοινωνίες σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο βαθμό.