Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια ματιά στον ρόλο που διαδραματίζουν τα συναισθήματα στις διαταραχές πρόσληψης. Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής είναι σύνθετα πολυπαραγοντικά φαινόμενα.

Η άνοια αποτελεί μία περίπλοκη, προοδευτικά εξουθενωτική διαταραχή, η οποία περιλαμβάνει μείωση των γνωστικών, λειτουργικών και πνευματικών δεξιοτήτων του ατόμου.

Το πνευματικό κίνημα του Διαφωτισμού σηματοδοτεί την έλευση της εποχής της νεωτερικότητας. Ο Διαφωτισμός κατέρριψε τις προκαταλήψεις και τις αυθεντίες του παρελθόντος και θεμελιώνεται στον ανθρωποκεντρισμό και τον ορθολογισμό, με την έννοια της χρήσης του λόγου σε κάθε περιεχόμενο σκέψης.

Αν και ο ύπνος αποτελεί έναν “φυσικό” ανθρώπινο μηχανισμό ανάπαυσης, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που δυσκολεύονται αρκετά να κοιμηθούν ή έχουν αναπτύξει κάποια διαταραχή ύπνου, όπως είναι η αϋπνία.

Σε κάθε επείγουσα κατάσταση, ιδιαίτερα στον τομέα υγείας, μεγάλη σημασία έχουν οι όψεις του προβλήματος που αφορούν τις ψυχολογικές παραμέτρους. Δεν αρκεί μόνο ο σχεδιασμός βημάτων που στόχο έχουν την εξασφάλιση της επιβίωσης αλλά απαραίτητες είναι οι ψυχολογικές "ιδιότητες" που διασφαλίζουν ότι τα άτομα δεν θα πανικοβληθούν, δεν θα "παγώσουν", δεν θα τραπούν σε άτακτη φυγή χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις για την υγεία τους (Πανουσοπούλου, 2020).