Συνηθίζουμε να λέμε ότι πρέπει "να είμαστε ο εαυτός μας". Και το λέμε με υπερηφάνεια, εν μέρει σωστά, γιατί είναι όντως καλύτερα να είσαι ο εαυτός σου απο το να επιχειρείς να γίνεις κακέκτυπο κάποιου άλλου. Θα φανεί εξάλλου, αργά η γρήγορα αν είσαι αυθεντικός.

Καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας καλούμαστε συνεχώς να γνωρίζουμε τις ανάγκες μας καθώς και τις επιθυμίες των άλλων. Κάθε ένας από εμάς βρίσκεται σε μια διαρκή κίνηση επαναπροσδιορισμού του εγώ και του εμείς ως μέρος της ολότητας. Η ταύτιση και η εναρμόνιση μας μέσα στο κοινωνικό σύνολο γίνεται σταδιακά, καθώς ο άνθρωπος εξελίσσεται μέσα από τα διάφορα στάδια της ζωής του. Το κατά πόσο εφικτή είναι η συνύπαρξη φαίνεται στην πορεία των πραγμάτων. 

Η ζωή είναι ένα ανεκτίμητο δώρο, δώρο που δεν πρέπει να το σπαταλάς σε μιζέριες και αδράνεια. Μπορεί να μην είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, όμως είναι όμορφη και μικρή. Εμείς τι κάνουμε όσο ζούμε;

Μη βιάζεσαι να βγάζεις συμπεράσματα για τους άλλους. Οι άλλοι δεν είναι ξένοι. Οι άλλοι είσαι εσύ, καθώς προβάλλεσαι στον κόσμο των συμβάντων.