Όταν έρχεται η ώρα για το πικρό ποτήρι του χωρισμού, πολλοί λιποψυχούν. Πότε όμως μια σχέση γίνεται τοξική και πότε το αίσθημα του τέλους είναι στην πραγματικότητα αντίσταση για εμβάθυνση στη σχέση και για περεταίρω δουλειά με τον εαυτό μας;

Την απώλεια την συσχετίζουμε συχνά με το πένθος και το θάνατο, το οποίο είναι λάθος όμως.

Η απώλεια και το πένθος μπορεί να συσχετιστούν με διάφορα ερεθίσματα όπως είναι η απόλυση, η παραίτηση, μία παλίνδρομη κύηση, η υπογονιμότητα, ο κορωνοϊός για όλα όσα αλλάξανε, ένα διαζύγιο, έντονα οικονομικά προβλήματα, η μετακόμιση σε ένα άγνωστο περιβάλλον, η αλλαγή εργασιακού περιβάλλοντος ή θέσης, η απομάκρυνση από φίλους και οικογένεια, ο χωρισμός.

Μην φοβάστε να μιλήσετε στα παιδιά για τον κορονοϊό, προτρέπει τους γονείς η ψυχολόγος Χρύσα Λεχουρίτη με ειδίκευση στην οικογενειακή θεραπεία και την παιγνιοθεραπεία. «Χρειάζεται να έχουμε κατά νου πως εάν υπάρχει μια κατάσταση κρίσης και αποφεύγουμε να μιλήσουμε εμείς στα παιδιά γι αυτήν, αυτό θα τα κάνει να ανησυχήσουν περισσότερο».

Στις μέρες μας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη η επικοινωνία. Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό; Τι μας δυσκολεύει στο να επικοινωνούμε τις ανάγκες μας, τις σκέψεις μας και τα θέλω μας; Ποια ενδεχομένως μπορεί να είναι τα αντικίνητρα που μεσολαβούν και παρεμποδίζουν την ουσιαστική σύνδεση;

Τις τελευταίες δεκαετίες, η συναισθηματική νοημοσύνη έχει αναδειχθεί ως ένας τομέας επιστημονικής έρευνας και ως ένας κρίσιμος παράγοντας ψυχικής ευημερίας, διαπροσωπικής και επαγγελματικής επιτυχίας, και κοινωνικής λειτουργικότητας.