«Ο καθένας μας κοιτάζει τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του και τους ξαναερμηνεύει κάτω από το φως του εξελικτικού μας ερωτήματος».

Ο Goodall to 1986 κάνοντας μία έρευνα για να μελετήσει τις σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των χιμπατζήδων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ατομικότητα δεν έχει φτάσει ακόμα στα κατώτερα θηλαστικά.

Τα αισθήματα αναξιότητας είναι ιδιαιτέρως βασανιστικά και απορρέουν από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση ενός ατόμου. Τα αισθήματα αναξιότητας αφορούν την έλλειψη εμπιστοσύνης ενός ανθρώπου στην προσωπική του αξία ως ανθρώπινη ύπαρξη. Τα αισθήματα αναξιότητας είναι ιδιαιτέρως βασανιστικά και είναι ζωτικής σημασίας, ο άνθρωπος να προσπαθήσει να τα αποβάλλει από μέσα του, προτού εκείνα τον κυριεύσουν και του δημιουργήσουν προβλήματα στη ζωή και τις διαπροσωπικές σχέσεις.

Οι βιολογικές μεταμορφώσεις της προσωπικής αλλαγής: «Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον πόνο για να αλλάξουμε. Μπορούμε να επιλέξουμε το όραμα.» – Joe Dispenza

Η εικόνα του καλού ανθρώπου έχει παρεξηγηθεί αρκετά. Κατά τη γνώμη μου, δεν πρόκειται για κάποιον που απλώς υπομένει τα βάσανα της ζωής και περιμένει στωικά την ανταμοιβή του μετά θάνατον, στον Παράδεισο ή στη Δευτέρα Παρουσία. Ούτε είναι εκείνη του ανθρώπου που δεν λέει «όχι» σε οτιδήποτε του ζητούν.