Σε κάποιον βαθμό όλοι κάνουμε συζητήσεις με τον εαυτό μας, κάτι σαν εσωτερικούς μονολόγους, και τις ονομάζουμε σκέψεις. Για τους περισσότερους ανθρώπους, αυτή η ροή λέξεων μέσα στο κεφάλι τους κατέχει κεντρική θέση στην επίγνωση του εαυτού τους ως όντα με συναισθήματα.

Η ικανότητα να σαγηνεύσουμε το αντικείμενο το πόθου μας και να έχουμε την δυνατότητα να το κατακτήσουμε σεξουαλικά, είναι για πολλούς ανθρώπους αναφαίρετο κομμάτι της αυτοπεποίθησης τους.

Εάν το είχαμε μπροστά μας πιθανόν θα μας έλεγε: "Ξέρετε πόσο δύσκολο για μένα είναι να είμαι σε μια κοινωνική εκδήλωση; Καταρχάς, αισθάνομαι ότι είμαι το επίκεντρο της προσοχής και ότι οι γύρω με παρατηρούν συνέχεια. Είμαι σε ετοιμότητα στο εάν σχολιάσουν αρνητικά κάθε μου κίνηση, κάθε τι που θα πω". 

Τι είναι, όντως η τέχνη και μπορεί άραγε να λειτουργήσει ως μέσο θεραπείας; Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι έχουν αναζητήσει την σύνδεση με την τέχνη ως έναν τρόπο έκφρασης, επικοινωνίας και ενσωμάτωσης σε ένα κόσμο πλούσιο σε συναισθηματικές εμπειρίες.

Σε καταλαβαίνω και σε συμμερίζομαι μα σήμερα έχω να σου πω κάτι διαφορετικό για όλα εκείνα που μου λες πως πιθανόν πρόκειται να συμβούν, για όλες εκείνες τις σκέψεις σου που περνούν τα όρια των απλών σκέψεων και κλέβουν τις στιγμές σου.