Η παιδική κακοποίηση αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα με μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες, οι οποίες συνδέονται άμεσα με την επιδείνωση της ψυχικής υγείας και την ανάπτυξη αυτοκτονικών συμπεριφορών στην ενήλικη ζωή.

Η παιδική ηλικία αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του ατόμου. Όταν αυτό το θεμέλιο τραντάζεται από εμπειρίες κακοποίησης, οι συνέπειες μπορεί να είναι μακροχρόνιες και σοβαρές.

Ακόμα και στις μέρες μας αρκετά παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης, κυρίως από τους γονείς τους, οι οποίοι χρησιμοποιούν τη βία ως μέσο πειθαρχίας, αλλά και από άλλα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντος τους. Τα τελευταία χρόνια, έχει διαπιστωθεί και κακοποίηση μεταξύ συνομηλίκων.

Η παιδική κακοποίηση είναι ένα φαινόμενο που δυστυχώς υπάρχει και γεγονότα που βγαίνουν κάθε τόσο στη δημοσιότητα μας το υπενθυμίζουν με τον πιο δύσκολο τρόπο. Κάθε φορά που με κάποια αφορμή το σκεφτόμαστε, αναρωτιόμαστε όλοι αν υπάρχει τρόπος να υποψιαστούμε την παιδική κακοποίηση και τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατέψουμε το παιδί. 

Κάθε πτυχή του παιδιού πρέπει να γίνει αποδεκτή, να εκτιμηθεί και να αγαπηθεί από όλους είτε είναι ένα άλλο παιδί είτε κάποιος φροντιστής είτε ο ίδιος ο γονέας.