«Υπάρχει κάτι που πρέπει να συμβεί στη ζωή μου για να μπορέσω να αισθανθώ ήρεμος/η (ευτυχισμένος/η, ολοκληρωμένος/η κ.λπ.). Και με πικραίνει που δεν έχει συμβεί ακόμα. Ίσως η πικρία μου να το κάνει τελικά να συμβεί». «Συνέβη κάτι στο παρελθόν που δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί, και αυτό με πικραίνει. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, τώρα θα είχα την ηρεμία μου».

Συχνά μας απασχολεί η έννοια της καλής ζωής – και είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Οφείλουμε να μας απασχολεί. Βρισκόμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με αποφάσεις και επιλογές που πρέπει να γίνουν.

«Κάθε τόσο, να απομακρύνεσαι για λίγο, μικρή ανάπαυλα να κάνεις, ώστε στην εργασία σου να επιστρέφεις, η κρίση σου πιο στέρεη να 'ναι. Αν εργάζεσαι ακατάπαυστα, θα σου κοστίσει τη δύναμη της κρίσης. Ξεμάκρυνε λοιπόν για λίγο, επειδή από εκεί το έργο σαν να μικραίνει είναι, και ένα βλεφάρισμα και μόνο σχεδόν ολάκερο το βλέπεις, και τότε πιο εύκολο είναι να προσέξεις κάποια έλλειψη αρμονίας ή δυσαναλογία» Λεονάρντο Ντα Βίντσι (1452-1519)

Γράφει η συγγραφέας Barbara J. Zitwer για την επίσκεψή της στον ναό Ουνμούνσα, στη Νότια Κορέα: Η Κορέα ήταν κάποτε γνωστή ως το βασίλειο του Τσοσούν, κάτι που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Η χώρα της πρωινής γαλήνης».

Πώς είναι δυνατόν οι Σκανδιναβικές χώρες να είναι από τις πιο ευτυχισμένες του κόσμου, παρά τον μουντό και συχνά συννεφιασμένο καιρό; Και ποιο είναι το πραγματικό μυστικό του ευ ζην στις χώρες αυτές;