Η ανάπτυξη της υγείας, περιλαμβάνει την ανάπτυξη της ψυχικής μας υγείας, η οποία αναφέρεται στην ανάπτυξη των δυνατοτήτων μας και των λειτουργικών στοιχείων της προσωπικότητάς μας, που θα μας καταρτίσουν δυνατούς, με αίσθημα αυτοεκτίμησης και αυξημένο επίπεδο ζωτικότητας.

Είμαι φοιτητής του Προγράμματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τις τελευταίες ημέρες οι συμφοιτητές μου και εγώ αφού έκπληκτοι ενημερωθήκαμε για την προβλεπόμενη απορρόφηση του τμήματος μας από το Φ.Π.Ψ του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως περιλαμβάνεται στο επονομαζόμενο σχέδιο ''Αθηνά'', κάνουμε μεγάλο αγώνα μέσω του διαδικτύου αλλά και με διαμαρτυρίες έξω από την Βουλή προκειμένου να αντισταθούμε απέναντι σε αυτή την κατάφωρη αδικία. Παρακαλούμε να μας βοηθήσετε με οποιοδήποτε τρόπο να αντιδράσουμε σε αυτή τη βίαιη καταπάτηση των δικαιωμάτων μας.

Η αναβάθμιση της παροχής υπηρεσιών Διαχείρισης Σταδιοδρομίας οφείλει να στηρίζεται στην εφαρμογή οργανωμένου προγράμματος από εξειδικευμένους Συμβούλους Σταδιοδρομίας, με στόχο την αντικειμενική και ουσιαστική ενημέρωση των ατόμων κάθε ηλικίας, ώστε να σχεδιάζουν την επαγγελματική τους πορεία προσαρμόζοντας την στα εκάστοτε δεδομένα της κοινωνικό - οικονομικής πραγματικότητας θεωρείται επιβεβλημένη, τόσο σε εκπαιδευτικό όσο και σε εργασιακό επίπεδο.

Είναι κοινός τόπος ότι ο τρόπος με τον οποίο τακτοποιούμε τα δεδομένα της καθημερινότητας στο νου μας επηρεάζει τη συμπεριφορά και τη στάση μας τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και στους συνανθρώπους μας. Έχουμε παρατηρήσει ότι άνθρωποι με χαμηλή αυτοπεποίθηση ή με μια εξάρτηση σε αρνητικές και περιοριστικές κρίσεις δοκιμάζονται διαρκώς από ατυχή περιστατικά, τα οποία επαληθεύουν τη φρούδη αντίληψή τους περί μιας «συνομωσίας» που κάνει τη ζωή τους αφόρητη και δυστυχισμένη. 

Ανάμεσα στις πολλές στιγμές ευαλωτότητας κι ανασφάλειας που βίωσε κανείς στη ζωή του ξεχωρίζουν κάποιες ιδιαίτερες περιστάσεις τις οποίες συντάραξε ένα ανείπωτο και βαθύ αίσθημα απειλής. Ο φόβος που συνόδεψε την απόπειρα ψυχικού χειρισμού αυτού του τραύματος στιγμάτισε το υποκείμενο, γιατί βιώθηκε σε ακραίο κι απειλητικό βαθμό σε πολύ πρώιμες φάσεις της ανάπτυξης του παιδιού, τότε που το «εγώ», ως υπό διαμόρφωση δομή της προσωπικότητας, δεν είχε ακόμα ολοκληρωτικά εξελιχθεί.