Πρόσφατες μελέτες υποστήριξαν ότι οι αρνητικές εμπειρίες από το εργασιακό περιβάλλον, συχνά αποκαλούμενες με τον όρο «στρεσογόνοι παράγοντες», επηρεάζουν την αίσθηση ευεξίας του κάθε συντρόφου, και συνεπώς τη συζυγική σχέση (Barling & MacEwen, 1992˙Higginbottom, Barling & Kelloway, 1993˙ Kelloway & Barling, 1995˙MacEwen, Barling & Kelloway, 1992˙Matthews, Conger & Wickrama, 1996).

Συχνά παρατηρούμε την διαφορετική στάση των ανθρώπων απέναντι σε  εορτές που συμβολίζουν το πέρασμα του χρόνου (γενέθλια, πρωτοχρονιά, επέτειοι). Άλλοι νιώθουν ικανοποίηση, ενώ σε άλλους ανθρώπους φέρνουν μελαγχολική διάθεση.
Ο φόβος του χρόνου που περνά, δεν είναι κάτι παράλογο, καθώς ο άνθρωπος είναι ένα ον που έχει συνείδηση του τέλους της ύπαρξής του.

Αν και οι επιστήμονες της ψυχικής υγείας δεν αποδέχονται επισήμως τον όρο αυτό στις διεθνείς ταξινομήσεις, το σύνδρομο άγχους μετά τις διακοπές φαίνεται ότι πλήττει πολλούς ανθρώπους και όταν συνυπάρχει μάλιστα με άλλες ψυχολογικές διαταραχές χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Αλλωστε, η συμπτωματολογία του μοιάζει πολύ με αυτήν της κατάθλιψης.

Οι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους συζητούν και εξομολογούνται στους φίλους και το σύντροφό τους πολλές προσωπικές εμπειρίες και σκέψεις αλλά σχεδόν ποτέ ή τουλάχιστον πολύ σπάνια αναφέρονται στις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις.

Καθημερινά ζούμε στιγμές όπου κάποιες φορές εκφράζουμε με δυσκολία τα συναισθήματά μας.
Μήπως μας είναι πιο εύκολο να εκφράζουμε τις σκέψεις παρά τα συναισθήματά μας, να χρησιμοποιούμε μόνο τη λογική και όχι το συναίσθημα;