Στην Ελλάδα φαίνεται να επικρατεί το εξής στυλ φιλάθλου ποδοσφαίρου: υποστηρίζει και ταυτίζεται με την ομάδα του πολύ περισσότερο από ότι υποστηρίζει και ταυτίζεται με την Εθνική ομάδα της χώρας. Σε πολλές περιπτώσεις υποστηρίζει ομάδες του εξωτερικού, ακόμη και Εθνικές ομάδες άλλων χωρών.

Αγαπητοί γονείς, Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω τη σημερινή μου ομιλία με ένα περιστατικό που μου διηγήθηκε κάποτε ένας νοσηλευόμενος στρατιωτικής κλινικής από τον οποίο είχα πάρει συνέντευξη. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, λοιπόν, σε ηλικία πέντε ετών περίμενε με τον πατέρα του στον χώρο αναμονής ενός παιδιατρείου.

Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας και της βιασύνης. Τα πάντα γύρω μας τείνουν να γίνουν πιο εύκολα, πιο γρήγορα και τελικά πιο αποδοτικά. Το οξύμωρο ωστόσο είναι πως αν και θα περίμενε κανείς μέσα από την αυτοματοποίηση οι άνθρωποι να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, αντίθετα ο ελεύθερος χρόνος φαίνεται να είναι για πολλούς είδος πολυτελείας. Θύμα της παραπάνω κατάστασης είναι και η παιδικότητα της παιδικής ηλικίας.

Έρευνα των πανεπιστημίων του Κάλγκαρι του Καναδά και του Σάο Πάολο της Βραζιλίας ανέδειξε την εξάρτηση από το τζόγο ως ισχυρότερη ακόμα κι από αυτή του αλκοόλ. Επίσης, σχετικά πρόσφατα, το ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) δημιούργησε μια νέα θεραπευτική δομή που απευθύνεται στους εξαρτημένους παίχτες τυχερών παιχνιδιών.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της διαταραχής αυτής είναι μια έντονη δυσκολία και ανεπάρκεια στις διαπροσωπικές σχέσεις και διάφορες ιδιορρυθμίες, εκκεντρικότητες και παραξενιές της σκέψης, της αντίληψης, της ομιλίας, της εμφάνισης και της συμπεριφοράς, που δεν είναι όμως αρκετά σοβαρές ώστε να φτιάξουν τα κριτήρια της Σχιζοφρένειας.