Μια ανησυχία που ακούω από πολλούς θεραπευόμενους αλλά και φίλους είναι το πως να συστήσουν σε κάποιο άτομο κοντινό τους να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία. Πώς να φέρεις το θέμα στην επιφάνεια χωρίς να προσβάλλεις το άτομο που αγαπάς και θέλεις να το βοηθήσεις;

Πώς ρίχνεις την ιδέα; Πως μιλάς για την αξία του να κάνεις ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες;

Σήμερα ήθελα να συζητήσουμε ένα περίεργο δίλημμα σχετικά με την ευτυχία. Αυτές τις εποχές, τις πολύ δύσκολες, που η επιδημία εξαπλώνεται, κάποιοι είναι κλεισμένοι σπίτια τους, άλλοι είναι έξω και διασκεδάζουν.

Η μάχη για κοινωνική δικαιοσύνη δεν σταματά ποτέ, το οικονομικό και πολιτικό τοπίο συνεχώς αλλάζει.

Όποια,-ο(ς) έχει βιώσει κατάθλιψη ξέρει πόσο έντονο μπορεί να είναι. Περισσότερο από απλώς μια πεσμένη διάθεση, μπορεί να σε κάνει να στερέψεις από κάθε αίσθηση παρακίνησης ή ελπίδας. Μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πως οτιδήποτε ακουμπάς μαραίνεται. Ο ύπνος σου, το φαγητό, οι συνήθειες και η κοινωνικότητά σου μπορούν να επηρεαστούν πολύ αρνητικά από αυτό. Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει ελπίδα.

Δεν θα καταλάβουν όλοι τη διαδρομή σου. Δεν πειράζει, όμως, γιατί δεν είναι δική τους αυτή η διαδρομή, αλλά δική σου. Αγάπησε την ελευθερία σου. Ο αληθινός σου σκοπός δεν είναι να ευχαριστείς απόλυτα τους άλλους. Η πραγματική ζωή είναι εκεί όπου εσύ αγαπάς τον πραγματικό εαυτό σου και αφήνεις τα πάθη και τις επιθυμίες σου να σε οδηγήσουν.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η ανθρώπινη ζωή είναι σχετικά μικρή. Πρόκειται για μία σκληρή πραγματικότητα που φοβίζει πολλούς ανθρώπους. Σαν αποτέλεσμα αυτού, μερικοί από εμάς προσπαθούμε να μη σκεφτόμαστε αυτό τον ελάχιστο χρόνο που καλούμαστε να ξοδέψουμε σε αυτόν τον πλανήτη.

Είμαστε συχνά τόσο απασχολημένοι με το να ζούμε τις ζωές μας που πραγματικά μερικές φορές ξεχνάμε να οργανώσουμε το χρόνο μας αποτελεσματικά, και να μπορέσουμε να ζήσουμε και να αξιοποιήσουμε τη ζωή μας στο μέγιστο δυνατό.