Είναι αναμφισβήτητο ότι η ποιότητα των σχέσεων των αδελφών κατά την παιδική ηλικία είναι καθοριστικός παράγοντας για την ατομική ψυχοκοινωνική προσαρμογή κατά την ενήλικη ζωή, αφού, ακόμα και οι διαμάχες μεταξύ τών αδελφών, προσφέρουν εμπειρίες που προάγουν την ανάπτυξη τής συναισθηματικής κατανόησης και του αυτοελέγχου τού ατόμου.

Η συμβίωση με έναν αδελφό/ή με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα, τόσο θετικάόσο και αρνητικά, είναι πρόκληση αλλά και ευκαιρία για τα τυπικά αναπτυσσόμενα άλλα αδέλφια. Τα αδέλφια των αυτιστικών παιδιών βιώνουν μπερδεμένα και έντονα συναισθήματα που, λόγω της ηλικίας, δεν έχουν τη συναισθηματική ωριμότητα να τα διαχειριστούν και να τα κατανοήσουν, γι’ αυτόάλλοτε δείχνουν έντονο ενδιαφέρον συμμετοχής στη βελτίωση της κατάστασης και άλλοτε διαφοροποιούν τη στάση τους από την υπόλοιπη οικογένεια, αγνοώντας τελείως το πρόβλημα.

Γνωρίζοντας όμως ότι η επικοινωνία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο τής οικογενειακής λειτουργικότητας, θεωρείται σημαντική η συμμετοχή τών αδελφών του αυτιστικού παιδιού στην εκπαίδευσή του, εφόσον το ίδιο το παιδί εκφράσει αυτή την επιθυμία και όχι όταν του έχει επιβληθεί κάτι τέτοιο ως καθήκον. Οι μέχρι τώρα μελέτες έχουν δείξει ότι τα αδέλφια μπορούν να είναι πολύ καλοί εκπαιδευτές-θεραπευτές με την υποστηρικτική πάντα καθοδήγηση των ειδικών, αφού ο κώδικας επικοινωνίας που αναπτύσσουν με το αυτιστικό αδελφάκι τους διαπνέεται από ενσυναίσθηση, οριοθέτηση και συνέπεια στις θέσεις τους.

Τα παιδιά ως «συνθεραπευτές» μαθαίνουν να διαχειρίζονται το αδελφάκι τους όσο καλύτερα μπορούν, βοηθώντας το να βελτιώσει τις κοινωνικές του δεξιότητες, δημιουργώντας ένα ήρεμο και υποστηρικτικό περιβάλλον για τον ίδιο αλλά και, τα ίδια τα αδέλφια μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα μπερδεμένα συναισθήματά τους από την ύπαρξη του αυτιστικού παιδιού βελτιώνοντας και τις δικές τους σχέσεις, μέσα από στρατηγικές, τόσο με το ίδιο το παιδίόσο και με τους γονείς τους αλλά και με το υπόλοιπο εξωτερικό περιβάλλον.

Επομένως, η κατάλληλη πληροφόρηση που πρέπει να παρέχεται στα αδέλφια των αυτιστικών παιδιών καθώς και η συνειδητή συμμετοχή τους στην εκπαίδευση του αυτιστικού παιδιού είναι πρωτίστης σημασίας για την παραγωγική επικοινωνία των μελών της οικογένειας και για την προσωπική εξέλιξη των αδελφών του αυτιστικού παιδιού.

Συγγραφή Άρθρου

Καλλιόπη Κωστέα
Μphil Ψυχολογίας,University of Glasgow,UK.
Μaster practitioner in eating disorders and Obesity.
Συντονίστρια σχολών γονέων. 
Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού.

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Σύνδρομο Tourette
Σύνδρομο Tourette

Το σύνδρομο Tourette ή αλλιώς σύνδρομο Gilles de la Tourette (από τον Γάλλο γιατρό και νευρολόγο Ζιλ ντε λα Τουρέτ που δημοσίευσε μια έκθεση για εννέα ασθενείς με το σύνδρομο Tourette το 1885) είναι μια νευροψυχιατρική διαταραχή που ξεκινά από την παιδική ηλικία και χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλαπλών κινητικών και φωνητικών τικ. 

Επιλεκτική Αλαλία και πως θεραπεύεται
Επιλεκτική Αλαλία

Η επιλεκτική αλαλία είναι μια ιδιαίτερη και σπάνια συναισθηματική διαταραχή της παιδικής ηλικίας, πολυδιάστατης αιτιολογίας και με διαφορετικές προσεγγίσεις θεραπείας τόσο ψυχοθεραπευτικές όσο και φαρμακευτικές. 

Αναπτυξιακή διαταραχή του κινητικού συντονισμού
διαταραχή κινητικού συντονισμού

Ο όρος αναπτυξιακή διαταραχή του κινητικού συντονισμού αναφέρεται στο παιδί που παρουσιάζει σοβαρή μειονεξία στην ανάπτυξη του συντονισμού των κινήσεών του,η οποία εμποδίζει την καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού και την σχολική του επίδοση αργότερα, και η οποία δεν αποδίδεται σε γνωστούς βιολογικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Σύνδρομο της άδειας φωλιάς (Empty Nest Syndrome)
Σύνδρομο άδειας φωλιάς

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί από τους γονείς το σύνδρομο της άδειας φωλιάς.
Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς προκειμένου να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες που λαμβάνουν χώρα μετά την ανεξαρτητοποίηση τών παιδιών τους.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares