Το σώμα μας το ίδιο  μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά ότι είναι ο εκφραστής της ψυχικής μας κατάστασης. Και τα δύο συνυπάρχουν με αξιοζήλευτη ισορροπία και στο σώμα μας αποτυπώνεται ότι υπάρχει μέσα στον ψυχικό μας κόσμο. Δυσάρεστες ψυχικές καταστάσεις όπως η θλίψη, η μελαγχολία και η στεναχώρια επιδρούν με αρνητικό τρόπο στο σώμα μας και εμφανίζονται με επίπονα και πολλές φορές δυσάρεστα σωματικά συμπτώματα.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς......

Ονομάζομαι Γεώργα Αναστασία,είμαι 33 ετών, ζω και εργάζομαι στην Αθήνα ως ειδική παιδαγωγός.

2. Για ποιο λόγο επιλέξατε να ακολουθήσετε επαγγελματική καριέρα στον τομέα της ειδικής αγωγής?

Ο λόγος που ασχολήθηκα με την ειδική αγωγή είναι καθαρά προσωπικός και συναισθηματικός, αφού μεγάλο μου κίνητρο υπήρξε ο πρώτος μου δάσκαλος και τελικά ο μοναδικός που μου δίδαξε τη διαφορετικότητα, ο πατέρας μου! Ήταν ο δάσκαλος των γερμανικών και ταυτόχρονα μου δίδαξε τη διαφορετικότητα όχι σαν κάτι που πρέπει απλώς να ανεχτώ, αλλά να αγκαλιάσω, τη δική μου και του διπλανού μου, πόσο μάλλον ενός παιδιού.

Το τραύμα, σε ψυχικό επίπεδο, ορίζεται ως ένα υπέρμετρα στρεσογόνο γεγονός. Αυτό βιώνεται απο το άτομο και φαντάζει για εκείνο τόσο βίαιο που ο οργανισμός του δεν δύναται να το «μεταβολίσει». Πιο απλά, το  άτομο έρχεται αντιμέτωπο με ένα τόσο επώδυνο συμβάν για τον ψυχισμό του,  σε σημείο που τον καθιστά αβοήθητο , ανίκανο να αμυνθεί , να το επεξεργαστεί ή να δραπετεύσει απο αυτό με βάση τις προηγούμενες εμπειρίες του. 

Όλοι περάσαμε νύχτες που δεν κοιμηθήκαμε καλά – κάποιο πρόβλημα, κάποια στεναχώρια μας ταλάνιζε και σκεφτόμασταν υπερβολικά , ή απλώς δεν είχαμε ύπνο χωρίς να υπάρχει κάποια ψυχολογική επιβάρυνση. Αυτό μπορεί να είναι ένα συμβάν που να μην έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία ή βαρύτητα και να παρέλθει δύο τρεις μέρες μετά.

Τι θα δείτε στο κείμενο: Σ’ αυτό το άρθρο θα διαβάσετε, πώς γνωρίζουμε και κατασκευάζουμε τον εαυτό μας μέσα από τις συγκρίσεις που κάνουμε με τους άλλους. Επίσης, τι είδους αυτοεικόνα θέλουμε, συνήθως, να δημιουργούμε. Και τέλος, πως η σύγκριση μπορεί να λειτουργήσει ως σκαλοπάτι για ν’ ανέβουμε και όχι να κατέβουμε στη σχέση που διαμορφώνουμε με τον εαυτό και τους άλλους.