Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε στην εποχή της εικόνας. Τα κοινωνικά δίκτυα επιβάλλουν εν μια νυκτί τι είναι ωραίο, τι άσχημο, τι είναι της μόδας και τι είναι ξεπερασμένο. Ζούμε σε μια εποχή που οι συνήθειες και ο τρόπος σκέψης των ανθρώπων μεταβάλλονται δραστικά.

Μαμά, μπαμπά είδα κακό όνειρο: Γιατί είναι τόσο σημαντικό να ασχοληθούμε με την πραγματικότητα πίσω από το κακό όνειρο;
Μια αυτόματη απάντηση για πολλούς γονείς  όταν το παιδί τους έχει έναν εφιάλτη είναι: «δεν είναι πραγματικό το όνειρο, μην φοβάσαι».

Ξεκινώντας ας κάνουμε την ερώτηση τι είναι φόβος. Φόβος, λοιπόν, είναι η συναισθηματική αντίδραση σε έναν πραγματικό ή αναμενόμενο κίνδυνο είτε αυτός είναι πρόσωπο, αντικείμενο ή κάποια κατάσταση. Ως τρόποι δημιουργίας ενός φόβου εντοπίζονται οι παρακάτω:

Ο 7χρονος Παύλος γράφει γράμμα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας του να μην τον ξεχάσει. Είναι ένα από τα εκατομμύρια παιδιά σε κάθε γωνιά της γης που περιμένουν με ανυπομονησία τον παχουλό ασπρομάλλη γέροντα να ξεκινήσει το μαγικό του ταξίδι στον κόσμο.

Η πανδημία μας δίνει μια ευκαιρία να αλλάξουμε όχι μόνο το σύστημα της δημόσιας υγείας, αλλά και την ουσία της ψυχιατρικής και ψυχολογικής φροντίδας, να εξανθρωπίσουμε ένα βάρβαρο και αναποτελεσματικό σύστημα. Οι ευκαιρίες πάντα κατακτώνται, ποτέ δεν χαρίζονται.» - Στέλιος Στυλιανίδης, καθηγητής ψυχιατρικής στο Πάντειο πανεπιστήμιο.