Διετές μνημόνιο συνεργασίας υπέγραψαν τα Παιδικά Χωριά SOS και το Πανεπιστήμιο Κρήτης με στόχο την αμοιβαία συνεργασία και ανταλλαγή τεχνογνωσίας για τη σύνταξη και προώθηση ερευνητικών και επιμορφωτικών προτάσεων, καθώς και την υλοποίηση προγραμμάτων, αναφορικά με την προαγωγή της ψυχικής υγείας του παιδιού.

O φόβος είναι μια φυσιολογική αντίδραση προστατευτικού χαρακτήρα μπροστά σε ένα απειλητικό ερέθισμα. Είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης, γιατί μας κινητοποιεί προς αποφυγή ενός πραγματικού ή υποτιθέμενου κινδύνου. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και έρχονται σε επαφή με καινούργια ερεθίσματα και καταστάσεις, αρχίζουν πολύ φυσιολογικά να φοβούνται.

Μετά τη πρώτη ανακοίνωση της πανδημίας της νόσου coronavirus 2019 (COVID-19 SARS-CoV-II) διανύουμε τη περίοδο απολογισμού της. Τα τελευταία τρία χρόνια βιώσαμε μια άνευ προηγουμένου αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οργανωνόμαστε κοινωνικά, στην καθημερινότητά μας και βρεθήκαμε αντιμέτωποι με νέες συνθήκες στις οποίες η προσαρμογή αποδείχτηκε απαιτητική και δύσκολη.

Υπάρχει μια βολική ιστορία που κυκλοφορεί στα σπίτια μας: «το παιδί έχει πρόβλημα». Βολική, γιατί δίνει έναν “ένοχο” με μικρό ύψος και μεγάλη ανοχή. Και μας γλιτώνει από το δύσκολο βλέμμα στον καθρέφτη: τι γίνεται ανάμεσά μας; τι ρυθμός υπάρχει; ποιος κρατάει το πλαίσιο; ποιος λείπει ενώ είναι παρών; 

Υπάρχουν ορισμένες εκδηλώσεις στη συμπεριφορά ενός παιδιού, οι οποίες εμποδίζουν τις διαπροσωπικές του σχέσεις, την προσαρμογή του στο κοινωνικό περιβάλλον και κάνουν τόσο το ίδιο όσο και τους γύρω του να υποφέρουν. Μια από αυτές τις εκδηλώσεις είναι η επιθετικότητα.
Είναι δύσκολος ο ορισμός της επιθετικότητας.