Όπως ο Μορένο, μέσω του ψυχοδράματος, είχε στόχο την «κάθαρση» της ψυχής μέσω της έκφρασης του συναισθήματος, έτσι κι ο Αριστοτέλης πολλά χρόνια νωρίτερα υποστήριξε πως η κάθαρση έρχεται μέσω της αποφόρτισης της έντασης.

Πόσο στ’ αλήθεια ελεύθερες και συνειδητές είναι οι επιλογές μας;  Πόσο είμαστε ο αυθεντικός εαυτός μας; Τι είναι αυτό που πολλές φορές θολώνει τα νερά και νιώθουμε πιεσμένοι, εγκλωβισμένοι, προσποιητοί ή συμβιβασμένοι;
Τις περισσότερες φορές, αυτό που μας δυσκολεύει δεν είναι κάποιος εξωγενής παράγοντας, ή κάποιο γεγονός της ζωής, αλλά οι ίδιες μας οι σκέψεις. 

«Ζήσε τη στιγμή!», «Άδειασε το μυαλό σου και ζήσε στο τώρα», «Το μόνο που έχεις είναι το τώρα. Το παρελθόν έφυγε και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα. Μην αναλώνεσαι σε σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον»

Όταν σκεφτόμαστε τη συμπεριφορά του παιδιού ή του εφήβου μας, βλέπουμε συχνά το επιφανειακό μέρος που μπορεί να μην καταλαβαίνουμε πάντα πλήρως.

 Όταν για τους άλλους όλα είναι ξεκάθαρα, αλλά για εσάς όχι...
Δίνετε εξαιρετικές συμβουλές στους άλλους. Βλέπετε καθαρά τι χρειάζεται να γίνει. Αλλά όταν η απόφαση αφορά τη δική σας ζωή, παγώνετε. Αν αυτό σας μοιάζει γνώριμο, δεν σημαίνει ότι σας λείπει η σοφία, η εμπειρία ή η ικανότητα. Σημαίνει ότι το νευρικό σας σύστημα βρίσκεται υπό πίεση.