Μοναξιά μου όλα: Τί με κάνει συναισθηματικά μη διαθέσιμο;

Ακρόαση άρθρου......

Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR

Η συναισθηματική μη διαθεσιμότητα εμποδίζει την οικειότητα, το μοίρασμα, την υγιή ανάπτυξη των διαπροσωπικών σχέσεων. Πάνω από όλα είναι μία αρνητική και μοναχική κατάσταση ψυχική για το ίδιο το άτομο και έπειτα για τους γύρω ανθρώπους που αλληλεπιδρούν μαζί του. 

Αυτό το χαρακτηριστικό εκδηλώνεται στην επιφάνεια με διάφορες συμπεριφορικές τάσεις και σημάδια:

• Ψυχρότητα.
• Δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων.
• Όρια στο άνοιγμα, και την κοινωνικοποίηση.
• Δυσκολία στην απόλαυση ευχάριστων δραστηριοτήτων και συνύπαρξης με τους άλλους. 
• Μοτίβα απομόνωσης, αστάθεια και φόβος δέσμευσης.
• Φτωχή ενσυναίσθηση.
• Προτιμάει να μένει μόνος. 
• Φόβος στην λήψη ευθύνης. 

Οι λόγοι που καλλιεργούν τη συναισθηματική απόσύνδεση

H συναισθηματική αποσύνδεση είναι πρωτίστως ένα σύστημα αποφυγής των συναισθημάτων από τον ίδιο τον εαυτό μας. Δεν θέλουμε να νιώσουμε τη θλίψη, την ματαίωση, το θυμό, την αδικία, τον υπερβολικό ενθουσιασμό, και για αυτό διαμορφώνεται αυτή η άμυνα που μας προστατεύει όταν μπαίνουμε σε καταστάσεις που μπορεί να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτά τα συναισθήματα. 

Γιατί, όμως, αυτά τα συναισθήματα να θεωρούνται φοβικά; Ίσως, κατά την παιδική/εφηβική ηλικία να ήμασταν εκτεθειμένοι σε επαναλαμβανόμενο τραύμα. Το τραύμα δεν είναι μόνο ένα οξύ στρες σε ένα γεγονός, αλλά το περίπλοκο τραύμα είναι μία δυσμενής κατάσταση που συμβαίνει κατ' εξακολούθηση και που δεν είμαι σε θέση να διαχειριστώ. 

Το ασταθές οικογενειακό περιβάλλον, οι εντάσεις, η συναισθηματική στέρηση, οι γονείς που συνεχώς απαιτούν πράγματα και ποιό είναι το σωστό, η επίκριση πίσω από την απόρριψη, η τιμωρητικότητα, οι περιορισμοί, οι διακρίσεις, η υπερεμπλοκή των γονέων που εμποδίζουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και την ελεύθερη βούλησή του, η κακοποίηση, ακόμη και μια μητέρα που ζει βουτηγμένη μέσα στα προσωπικά της προβλήματα, εδραιώνονται στην ψυχοσύνθεση του παιδιού και το καθηλώνουν σε μία μόνιμη φοβική αντίδραση και θωράκιση απέναντι στο συναίσθημα και τις σχέσεις του. 

Ένας άνθρωπος αποστασιοποιημένος συναισθηματικά είναι βαθιά φοβισμένος. Ένας φόβος που πολλές φορές μετουσιώνεται σε θυμό στο σήμερα. Ο ισχυρός εγωισμός, ο ναρκισσισμός, συνιστούν επίσης άμυνες απέναντι στο φόβο, τον φόβο της προσωπικής ανεπάρκειας και απόρριψης. Όσο αποστασιοποιημένος είναι κάποιος συναισθηματικά, τόσο περισσότερο γλυτώνει την ευθύνη που θα πρέπει να αναλάβει για τον εαυτό του, άρα και την απογοήτευση που πιθανόν θα αισθανθεί. 

Ο συναισθηματικά μη διαθέσιμος σύντροφος

Συνήθως, στο συντροφικό/ερωτικό πεδίο ξεδιπλώνονται πολύ πιο έντονα το συναισθηματικό μας ρεπερτόριο και οι ανάγκες μας. 

Ο συναισθηματικά μη διαθέσιμος φαίνεται σαν να έχει θέσει απαγορευτικό στο να αφεθεί. Η απελευθέρωσή μας όταν φλερτάρουμε ή όταν εξελίσσουμε μία σχέση, απαιτεί να εκφραστούμε λεκτικά, να αναπτύξουμε σωματική επαφή και οικειότητα, να αποκαλύψουμε τον εαυτό μας. 

Η συναισθηματική αποσύνδεση όμως δεν θα βοηθήσει τον σύντροφο να ξεγυμνωθεί ως προσωπικότητα, να επικοινωνήσει τις προσδοκίες του, να εκδηλωθεί συναισθηματικά, να γίνει θερμός, ζεστός και πρόθυμος να ανταποδώσει αυτά που λαμβάνει από τον άλλον. Ο πρωταρχικός φόβος είναι να μην πληγωθεί από την σχέση, να μην ματαιωθεί, να μην απορριφθεί αναβιώνοντας το σχεσιακό μοτίβο με τους γονείς του. Φοβάται να γίνει 'ένα με τον άλλον', ακριβώς επειδή το σενάριο της αγάπης έχει αποκρυσταλλωθεί ως μία δυσφορική και δυσάρεστη ανάμνηση στον παιδικό εγκέφαλο. Οπότε το 'μακριά και αγαπημένοι' είναι ένα σωτήριο ρητό, ως ασπίδα απέναντι στο άλλον και κυρίως στον εαυτό του. 

Μία στενή σχέση θα αποτελεί πυροδοτικό ερέθισμα για να νιώσει ευάλωτος, συνεπώς θα είναι εκείνος που πρώτος ίσως βάλει τα όρια στην συναισθηματική επένδυση. 'Ο δρόμος μακριά από τη δέσμευση, τη συμβίωση, είναι ένας επιφανειακός τρόπος να συσχετίζομαι με τον άλλον, γιατί από την μία 'δεν μπορώ να είμαι μόνος μου αλλά και από την άλλη δεν μπορώ να σε χωρέσω στη ζωή μου, να σε βάλω στο σπίτι μου, να σου ανοίξω την καρδιά μου'. 

Οι απιστίες, οι παράλληλες σχέσεις, οι ασταθείς σχέσεις, δείχνουν πολλές φορές αυτό το δίπολο, 'θέλω να είμαι μαζί σου αλλά φοβάμαι ότι θα φύγεις'. Ο φόβος εγκατάλειψης, η πεποίθηση ότι οι συναισθηματικές μου ανάγκες δεν θα ακουστούν, δε θα εκτιμηθούν, δεν θα καλυφθούν, δημιουργούν μία δυσπιστία απέναντι στο αν όντως μπορώ να βιώσω μία σταθερή ανοιχτή σχέση. Μάλιστα, συχνά ακούμε ανθρώπους να πιστεύουν ότι δεν αξίζουν μία ουσιαστική σχέση με σταθερά ποιοτικά στοιχεία. Και αυτό εξηγείται όταν ανακαλέσουμε και ταξιδέψουμε στο παιδικό παρελθόν, πώς έβλεπε τους γονείς του το άτομο μεταξύ τους, πως ήταν η σχέση του ίδιου με τους γονείς του. Άλλωστε, η κοσμοθεωρία μας και η πρώτη ερμηνεία για τον εαυτό μας και τις σχέσεις καλλιεργείται μέσα από τους γονείς. Παίρνουμε τους δικούς τους σπόρους, φυτεύονται στο μυαλό μας και ύστερα αναπαράγουμε το ίδιο αγκάθι που μας πλήγωσε. 

O εγκέφαλος γνωρίζει καλά πότε να ενεργοποιήσει την άμυνά του, έχει ανιχνεύσει από νωρίς μία απειλή για την συναισθηματική μας επιβίωση, και προκειμένου να μας διαφυλάξει από το στρες αυτόματα στέλνει το μύνημα να φύγουμε. 

Ο υγιής ενήλικας απέναντι στο εσωτερικό παιδί

Η συναισθηματική, λοιπόν, μη διαθεσιμότητα είναι ένα συνονθύλευμα ερμηνειών, συναισθηματικής διεργασίας, σωματοποιημένων αντιδράσεων και συμπεριφορικών μοτίβων απέναντι στην αγάπη και οτιδήποτε την περικλείει. Ο ενήλικας κουβαλάει ένα πληγωμένο ευάλωτο παιδί με ανεκπλήρωτες ανάγκες. Ο στόχος μας δεν είναι να ξεχάσουμε ή να εξουδετερωσουμε αυτό το εσωτερικό παιδί. 

Ό,τι αφορά το παρελθόν, έχει συμβεί, το αποδεχόμαστε, και αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να πάρουμε χέρι χέρι το παιδί μέσα μας, με κατανόηση, αναγνώριση, αγκαλιά και συμπόνια και να του δείξουμε τους θαυμαστούς τρόπους που μπορεί να δείξει και πάρει αγάπη, να περιορίσει το φόβο, και να ξεκινήσει να απολαμβάνει ουσιαστικές σχέσεις στη ζωή του. 

Aν είμαστε ανοιχτοί, μπορεί να έρθει μία ευκαιρία που να λειτουργήσει επανορθωτικά για όλες τις προηγούμενες εμπειρίες. 

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Παναγιώτα Ντελιοπούλου - Ψυχολόγος

Παναγιώτα Ντελιοπούλου: έχει επιβεβαιωθεί από το Therapy

Το προφίλ έχει επαληθευτεί μέσω της πλατφόρμας Therapy Psychology. Τα στοιχεία που εμφανίζονται έχουν επιβεβαιωθεί από το σύστημα.

• Επιβεβαιωμένο επαγγελματικό προφίλ
• Ελεγμένα στοιχεία ταυτότητας
• Επικυρωμένη ειδίκευση

Είμαι η Ντελιοπούλου Παναγιώτα και σας καλοσωρίζω σε αυτό το μοναδικό θεραπευτικό ταξίδι, όπου μαζί σαν συνοδοιπόροι θα εστιάσουμε στα προβλήματα που σας απασχολούν, ώστε μέσα από αυτά να γίνετε ο θεραπευτής του εαυτού σας.

Εξειδικεύσεις:

Διαχείριση Άγχους - Φοβιών Διαχείριση Θυμού Εθισμός

Δείτε όλα τα άρθρα Κλείστε ραντεβού

THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου...