Η υπερπροσπάθεια των ατόμων και των κοινωνιών που καταβάλλεται τις τελευταίες δεκαετίες με στόχο την οικονομική ευμάρεια αλλά και την κοινωνική ανέλιξη έφερε ως αποτέλεσμα την ψυχολογική και σωματική εξουθένωση μεγάλου μέρους του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

Η επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει να δώσει περισσότερη προσοχή σε ένα αφανή αλλά υπαρκτό «σαμποτέρ», στο «σύνδρομο του απατεώνα» (imposter syndrome), που μπορεί να υποσκάψει την ψυχική υγεία και την επαγγελματική σταδιοδρομία αρκετών ανθρώπων.

 Για πολλούς ψυχοθεραπευτές αλλά και θεραπευόμενους, το τέλος της ψυχοθεραπευτικής σχέσης έρχεται είτε όταν ολοκληρώνεται ο προκαθορισμένος αριθμός συνεδριών (πχ σε βραχυπρόθεσμες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις), είτε όταν προκύπτει μια σημαντική θεραπευτική αλλαγή / προσωπική εξέλιξη στον θεραπευόμενο.

Όλοι μας έχουμε ακούσει τους όρους «κρίση πανικού» ή «προσβολή πανικού». Οι περισσότεροι, έστω και μια φορά στη ζωή μας, έχουμε βιώσει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τα συμπτώματα. Τι ακριβώς είναι όμως μία κρίση πανικού; Τι την προκαλεί; Πόσο επικίνδυνη είναι για τη ζωή μας; Πότε μιλάμε για Διαταραχή Πανικού; Και κατά πόσο επηρεάζει και δεσμεύει τη καθημερινότητα μας;

Οι μαθησιακές δυσκολίες περιλαμβάνουν μια σειρά από δυσκολίες ή διαταραχές, άλλες γενικές, που είναι πιο διάχυτες και σχετίζονται περισσότερο με το γενικό νοητικό δυναμικό και άλλες ειδικές, δηλαδή που αφορούν σε ελλείμματα που εκδηλώνονται αποκλειστικά σε ένα τομέα δεξιοτήτων (π.χ. στο γραπτό λόγο).