Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη να νιώθουμε πως ανήκουμε κάπου, σε ένα σύνολο, μια οικογένεια. Είμαστε πλάσματα των δεσμών κι είναι αρκετά επικίνδυνο να το αρνιόμαστε.

Οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι δεν ψάχνουν το άλλο τους μισό για να τους ολοκληρώσει. Ξέρουν ότι είναι ολοκληρωμένοι, υπεύθυνοι για τον εαυτό τους ενήλικες και αναζητούν άλλους, ολοκληρωμένους, υπεύθυνους για τον εαυτό τους ενήλικες, ώστε να συνδεθούν και να προχωρήσουν μαζί.

Είναι πολλά και ποικίλα τα θέματα που ενδέχεται να κινητοποιήσουν τους ανθρώπους να αναζητήσουν τη βοήθεια ενός ψυχολόγου - ψυχοθεραπευτή. Πριν όμως αναλύσουμε αυτά, θα ήταν σκόπιμο αρχικά να δοθεί μια ενημέρωση σε σχέση με τους τίτλους, δηλαδή σε σχέση με το τι είναι ο ψυχολόγος και τι είναι ο ψυχοθεραπευτής, ώστε να διασαφηνιστεί καλύτερα το θέμα αυτό.

Το Πένθος και η Κατάθλιψη εκκινούν από μια κοινή κοίτη, την Απώλεια. Ακόμη και αν μας φαίνεται περίεργο ή ασυνήθιστο, η Απώλεια είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη ζωή, καθώς από την γέννηση μας έως και το τέλος της ζωής μας, βιώνουμε Απώλειες.

Στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών σπουδών μου στην Παιδοψυχολογία, του τμήματος ψυχολογίας του Βρετανικού Πανεπιστημίου του Central Lancashire, διεξάγω μια έρευνα σε ελληνικό πληθυσμό, η οποία έχει ήδη λάβει έγκριση από την επιτροπή ηθικής και δεοντολογίας.