Είναι κοινότοπο να ξεκινήσω να σας λέω, πως η εποχή της πανδημίας, έχει φέρει στο προσκήνιο αρνητικές πεποιθήσεις, βαθιά κρυμμένες. Πρωταγωνιστές στα δελτία ειδήσεων, είναι η ανησυχία και ο φόβος. Έχουμε όλοι εθιστεί στις αρνητικές ειδήσεις και η δύναμη της συνήθειας, έχει καταφέρει να λειτουργεί μέσα μας, καταστέλλοντας συναισθήματα χαράς και αισιοδοξίας.

Το άγχος είναι μέρος της καθημερινής ζωής για τους περισσότερους από εμάς, αλλά υπάρχουν μερικά σημάδια εξάντλησης που θα ήταν καλό να μην τα αγνοούμε, καθώς θα μπορούσαν να αποτελούν μια προσπάθεια του σώματός μας να μας πει ότι χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα!

Η παρούσα έρευνα του κύριου Μεϊμέτη Νεκτάριου με επότρια την κυρία Ρουμάνη Δάφνη αφορά την μελέτη για την Πολυπραγμοσύνη-Multitasking. H συγκεκριμένη μελέτη έχει ως στόχο την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του μορφωτικού επιπέδου και της απόδοσης σε έργο πολυπραγμοσύνης. Η μελέτη διαρκεί περίπου 10-15 λεπτά και μπορούν να συμμετέχουν άτομα 18-30 ετών και 50+ ετών.

Έχουμε συναντήσει φιλόδοξους ανθρώπους που θέτουν υψηλούς στόχους, αγωνίζονται σκληρά για να τους πετύχουν και αφιερώνουν χρόνο και χρήμα σε μια προσπάθεια να φτάσουν όσο γίνεται πιο κοντά στην πραγματοποίηση τους.

Όμως, όταν τελικά έρχεται η πολυπόθητη στιγμή της ολοκλήρωσης όχι μόνο δεν νιώθουν υπερήφανοι για όλη την προσπάθεια που κατέβαλλαν, απεναντίας βιώνουν μια ανυποχώρητη αίσθηση κενού και μια διαρκή αίσθηση απουσίας νοήματος για τη ζωή.

Οι δύο έννοιες που απασχολούν το παρόν άρθρο δεν είναι ούτε καθαρά φιλοσοφικές, αλλά ούτε και ψυχολογικές. Απαντούν στο καθημερινό λεξιλόγιο όλων των ανθρώπων και η σημασία τους θεωρείται αυτονόητη.

Όλοι οι άνθρωποι, κάποιοι σε μεγαλύτερο και κάποιοι σε μικρότερο βαθμό, αναγνωρίζουν τί είναι αυτό που τους λείπει, είτε σε πρακτικό είτε σε συναισθηματικό επίπεδο.