Τι σημαίνει ότι φοβάμαι να δεσμευτώ; Στη πραγματικότητα  σημαίνει  ότι για κάποιο λόγο δεν μπορούμε να κάνουμε, με κάποιον/α που είμαστε σε οποιαδήποτε σχέση, το επόμενο βήμα.
Πώς λοιπόν θα πρέπει να γνωρίζουμε εάν εμείς ή ο άλλος φοβάται τη δέσμευση; Πώς θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν είναι κάτι άλλο; Υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ αυτών  των δύο ούτως ή άλλως;

Έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί άνθρωποι αντιδρούν με μεγάλη συναισθηματική ένταση στο ενδεχόμενο μιας πραγματικής ή φανταστικής εγκατάλειψης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που στη σκέψη πως κάποιος σημαντικός άλλος θα τους εγκαταλείψει καταλαμβάνονται από έντονο άγχος, απόγνωση ή αντίθετα αποστασιοποιούνται με στόχο να παραμείνουν ασφαλείς.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο συχνά συναντάμε ανθρώπους που, ενώ η ζωή τους φαίνεται ισορροπημένη και γεμάτη στα μάτια των άλλων, οι ίδιοι μέσα τους νιώθουν ένα ανεξήγητο κενό, ένα βάρος ή ακόμα και μια αίσθηση ανησυχίας στην περίπτωση που όλα βαίνουν καλώς.

Η μοναξιά, είναι μία εμπειρία, που όλοι την έχουμε ζήσει σε διάφορους τομείς ή φάσεις της ζωής μας, και για κάποιους μοιάζει ανυπόφορη και λίγο τρομακτική. Το να μείνουμε μόνοι, δημιουργεί συναισθήματα άγχους, απογοήτευσης, ακόμα και πανικού, αφού η ανάγκη για σύνδεση ματαιώνεται και η αίσθηση του ότι αυτό θα είναι κάτι μόνιμο επικρατεί.

Μεταξύ 1960 και 1970, ο John Bowlby, Άγγλος ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, ανέπτυξε τη Θεωρία της Προσκόλλησης ή Δεσμού (Attachment theory) η οποία εξηγεί τη δυναμική των ανθρώπινων σχέσεων καθώς και τις όποιες ανασφάλειες μπορεί να υπάρχουν σε αυτές. Με απλά λόγια, η θεωρία αυτή πρεσβεύει ότι η σχέση που είχαμε ως βρέφη με τους γονείς μας ή με τους ανθρώπους που μας φρόντιζαν, παίζει καθοριστικό ρόλο στο πώς θα σχετιζόμαστε σε όλες τις σχέσεις μας στο μέλλον και κατά συνέπεια τι βαθμό οικειότητας θα θέλουμε να καλλιεργήσουμε μέσα σ'αυτές.