Κατά τον Branden, «η αυτοεκτίμηση έχει δύο αλληλένδετες πτυχές: συνεπάγεται μια αίσθηση προσωπικής αποτελεσματικότητας και μια αίσθηση προσωπικής αξίας. Είναι το ενιαίο άθροισμα της αυτοπεποίθησης και του αυτοσεβασμού. Είναι η πεποίθηση του ατόμου ότι είναι ικανό να ζήσει και ότι συγχρόνως είναι άξιο να ζήσει».

Η Συστημική προσέγγιση διαφέρει από άλλες θεραπευτικές σχολές στα εξής σημεία:
1. Δεν στηρίζεται σε κάποια θεωρία προσωπικότητας ή θεωρία κινήτρων.
2. Η διαδικασία της ψυχολογικής εκτίμησης είναι αναπόσπαστο μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας και δεν έχει νόημα αν θεωρηθεί ανεξάρτητα από αυτήν. 

Η απελπισία, όπως δηλώνει και η ίδια η λέξη, είναι η έλλειψη ελπίδας. Το άτομο βιώνοντας μία επώδυνη –πάντα για εκείνον– κατάσταση, αδυνατεί να βρει λύση στο αδιέξοδο το οποίο βιώνει και γεμίζει μέσα του με φόβο και θλίψη, επειδή φοβάται τη χειρότερη έκβαση. Η απελπισία είναι η κυριότερη αιτία που ωθεί τους ανθρώπους στην αυτοκτονία.

Η σύγκρουση με τα άλλα άτομα είναι αναπόφευκτη, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Με τον όρο σύγκρουση εννοούμε την διαμάχη ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν διαφορετικές θέσεις πάνω σε ένα ζήτημα.

Οι παλάμες σας ιδρώνουν, η καρδιά χτυπά δυνατά, το στομάχι σφίγγεται και είστε έτοιμοι να εκραγείτε. Το συναίσθημα του θυμού είναι γνωστό σε όλους. Η αίσθηση ότι μας αδικούν, μας υποτιμούν ή μας πληγώνουν είναι εκείνη η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Όμως, το κλειδί είναι το πώς θα διαχειριστούμε το θυμό μας , διότι πολλές φορές όταν η καταπίεσή του είναι μόνιμη μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα και αποφάσεις.