Ο αυτοτραυματισμός, ως συμπεριφορά χαρακτηρίζεται αρχικά από την παρόρμηση και από τη σκόπιμη πρόθεση πρόκλησης πόνου. Δεν στοχεύει στην αυτοκτονική συμπεριφορά, αλλά να προσφέρει ανακούφιση από τον ψυχικό πόνο που βιώνει το άτομο. Ωστόσο ο αυτοτραυματισμός μπορεί να θεωρηθεί ως ένας προγνωστικός παράγοντας για την πρόθεση ενός ατόμου να προχωρήσει σε απόπειρα αυτοκτονίας, και για το λόγο αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί κατάλληλα (αξιολόγηση αυτοκτονικού ιδεασμού/απόπειρας).

Ακούω τριγύρω μου για καινούργιες γνωριμίες, σχέσεις, φτερουγίσματα στο στομάχι, δυνατά καρδιοχτύπια, έντονες σκέψεις. Συναρπαστικά συναισθήματα που τολμώ να πω, πως μπορούν και σε απορροφούν από το καθετί. Ακόμα όμως και αν νιώθετε αυτή την ακαταμάχητη, παθιασμένη έλξη ή ένα πιο προσγειωμένο παρήγορο συναίσθημα, αφού επιτέλους έχετε γνωρίσει τον σύντροφο της ψυχής σας, ίσως χρειαστεί να έρθετε αντιμέτωποι με το ερώτημα: Είμαι όντως ερωτευμένος/η;

Με ρώτησε κάποιος που ήταν πάντα νέος –ήθελε βλέπεις να είναι συνέχεια μαθητής- «Τι είναι ψυχοθεραπεία;», του είπα: «Εγώ δεν ξέρω… Ρώτησα όμως κάποτε τον σοφό δάσκαλο, που δεν έχει όνομα, κι εκείνος ταπεινά μου είπε»: Να σου πω πρώτα ποια είναι η ψεύτικη ψυχοθεραπεία.

Με τον όρο «ναρκωτικό» ορίζεται κάθε παράνομο φάρμακο, ενώ στον ορισμό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι ψυχοδραστικές ουσίες (αλκοόλ, καπνός, καφεΐνη). Επομένως είναι οποιαδήποτε ουσία φυσική ή τεχνητή, που μπορεί να δράσει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κατασταλτικά ή διεγερτικά, και άρα είναι εξαρτησιογόνος.

Με τη λέξη αχαριστία εννοούμε την αγνωμοσύνη απέναντι στους ανθρώπους που με τις ενέργειες και τις πράξεις τους διευκόλυναν και έκαναν καλύτερη τη ζωή μας. Η αγνωμοσύνη απέναντι σε όλους εκείνους που με τα λόγια και τις πράξεις του διευκόλυναν τη ζωή μας σε μία δύσκολη στιγμή και μας συμπαραστάθηκαν, είναι πραγματικά, μία από τις πράξεις των ανθρώπων που πληγώνει τον αποδέκτη της στάσης αυτής πάρα πολύ.