Burn out, λοιπόν, και κάνουμε μία προσπάθεια σε αυτό το άρθρο να το σκεφτούμε λίγο διαφορετικά, να το συσχετίσουμε με την πανδημία και να σκεφτούμε όχι μόνο πώς μας επηρεάζει αλλά και τον τρόπο που μπορεί να επηρεάσει το μέλλον μας.

«Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να ηγηθεί ενός οργανισμού αν δεν είναι ηγέτης του εαυτού του; Πώς θα μπορείς να φροντίζεις τα παιδιά σου, αν δεν έχεις μάθει πρώτα να φροντίζεις τον εαυτό σου; Και πώς θα μπορέσεις τελικά να είσαι καλός, αν δεν νιώθεις και καλά;» Robin Sharma

Και έφτασε αυτή η στιγμή που ξεκινάμε να μιλάμε για όσα θέλουμε για το 2021. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για όσα δεν θέλουμε ή για όσα βιώσαμε το 2020, το οποίο για διαφορετικούς λόγους θα μείνει χαραγμένο μέσα μας, τουλάχιστον σαν το πλέον διαφορετικό έτος από τα τελευταία που έχουμε ζήσει.

Καραντίνα και ένας κατακλυσμός σκέψεων και συναισθημάτων υπάρχει ξανά.

Οι αυτόματες σκέψεις των περισσότερων ανθρώπων στο άκουσμα της λέξης καραντίνας ήταν «όχι πάλι..» και αναπτύχθηκαν διάφορα συναισθήματα όπως θυμός, αγανάκτηση, απελπισία, εκνευρισμός, αλλά και άγχος, ανασφάλεια για το αύριο, φόβος για την υγεία, ταυτόχρονα ελπίδα στο άκουσμα ενός εμβολίου, αλλά και απογοήτευση στο άκουσμα αρνητικών ειδήσεων…

Η υποχονδρίαση σύμφωνα με το DSM-IV-TR (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) ανήκει στις σωματόμορφες διαταραχές, μια ομάδα ψυχικών διαταραχών που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τους τα σωματικά συμπτώματα, τα οποία δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποια οργανική πάθηση.