Η 19η Νοεμβρίου 2022 είναι η Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων/ζωσών Αυτοκτονίας και αφιερώνεται στους/στις πενθούντες/ούσες, που έχουν χάσει συγγενικό, φιλικό ή οικείο πρόσωπο από αυτοκτονία.

Περισσότεροι από 500 άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια στη χώρα, σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα, αφήνοντας πίσω τουλάχιστον 5000 πενθούντες/ούσες ετησίως, με αυξημένες ανάγκες υποστήριξης και χρήσης υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Διαβάστε ακόμη στο PSYCHOLOGY.GR το σχετικό άρθρο: Έρνεστ Χέμινγουεϊ: Η πορεία προς την αυτοκτονία

Σε αυτό τον πληθυσμό αναφέρεται η 19η Νοεμβρίου.

Μια ομάδα μεγάλη και αόρατη τις περισσότερες φορές, που το στίγμα, ο πόνος, η ντροπή κινητοποιούν εξατομικευμένους μηχανισμούς σε διαφορετικές στιγμές, έχοντας τη δύναμη ακόμη και να καταστρέψουν ολόκληρες οικογένειες, με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, αφήνοντας και άλλα θύματα στην πορεία.

Η απώλεια και ο πόνος στην περίπτωση της αυτοκτονίας, φαίνεται να έχουν ορισμένα μοναδικά χαρακτηριστικά που το διακρίνουν από τον πόνο της απώλειας ενός προσώπου που οφείλεται σε άλλα αίτια.

Ο θάνατος που οφείλεται σε αυτοκτονία είναι ξαφνικός, βίαιος και απροσδόκητος.

Οι επιζώντες/ζώσες καλούνται, επιπλέον, να αντιμετωπίσουν πολλαπλές διαδικασίες οι οποίες επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την ψυχολογική τους κατάσταση.

Το στίγμα που συνδέεται με την ψυχική ασθένεια (παράγοντας κινδύνου για τις αυτοκτονίες) είτε λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων είτε λόγω κοινωνικών συνθηκών κάνει τη συζήτηση γύρω από την αυτοκτονία του αγαπημένου προσώπου πολλές φορές απαγορευτική βυθίζοντας το άτομο ακόμα περισσότερο στην ενοχή και απομονώνοντάς το κοινωνικά.

Τα μη ξεκάθαρα συναισθήματα ως προς το άτομο που αυτοκτονεί σε πολλές περιπτώσεις βαραίνουν τους/ις επιζώντες/ζώσες. Αισθήματα θυμού, απόρριψης, εγκατάλειψης, συγχυτικόμορφα συμπτώματα και άρνηση της πραγματικότητας αναμειγνύονται σε μια μη ξεκάθαρη σειρά και μορφή, κάνοντας τη διαχείριση του πένθους δύσκολη.

Οι επιζώντες/ζώσες είναι η μεγαλύτερη κοινότητα των θυμάτων στον τομέα της ψυχικής υγείας που σχετίζονται με την αυτοκτονία.

pagkosmia imera epizonton autoktonias

Η Παγκόσμια ημέρα Επιζώντων Αυτοκτονίας

Ο στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Επιζώντων/ζωσών Αυτοκτονίας είναι να επιτραπεί σε αυτούς τους ανθρώπους που έχουν χάσει έναν δικό τους από αυτοκτονία να μπορούν να συμμετέχουν σε συναντήσεις, σε ενώσεις και ομάδες, να επικοινωνούν και να μοιράζονται μεταξύ τους εμπειρίες, προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση και η κατανόηση για τη σημασία του πένθους από αυτοκτονία, να ενισχυθούν οι υπηρεσίες υποστήριξης με εθελοντικά δίκτυα σε όλη τη χώρα, ενδυναμώνοντας με αυτό τον τρόπο την ανθεκτικότητα τους, γνωρίζοντας ότι ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία ακόμη και σήμερα το θέμα «αυτοκτονία» θεωρείται ταμπού.

Η αναζήτηση της κατάλληλης στήριξης από επαγγελματίες ψυχικής υγείας πέραν της βοήθειας από υποστηρικτικά δίκτυα όπως οικογένεια και φίλοι/ες είναι απαραίτητη στη διαχείριση και προσαρμογή των επιζώντων/ζωσών μιας ανατρεπτικής και απρόσμενης απώλειας, όπως αυτή της αυτοκτονίας.

Τα άτομα αυτά με τη βιωμένη εμπειρία τους μπορούν, να αποτελέσουν μία δυναμική φωνή στην ευαισθητοποίηση του πληθυσμού και στην ανάπτυξη στοχευμένων δράσεων για την πρόληψη της αυτοκτονίας.

Διαβάστε ακόμη στο PSYCHOLOGY.GR την σχετική μελέτη: Νέα μελέτη αποκαλύπτει σιωπή γύρω από την αυτοκτονία στους νέους

Από τη προηγούμενη Τρίτη βρίσκεται σε εξέλιξη από το Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ ερευνητική μελέτη αποκλειστικά απευθυνόμενη σε επιζώντες/ζώσες από απώλεια αυτοκτονίας, με στόχο τη βαθύτερη κατανόηση του πένθους αλλά και την καλύτερη προσέγγιση των πραγματικών αναγκών στήριξης που έχουν όσοι/ες βιώνουν μια τέτοια απώλεια.

Πηγή δημοσίευσης: klimaka.org.gr

 

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Γκαλτέμης Αλέξανδρος


gkaltemis alexΤμήμα Σύνταξης της Πύλης Ψυχολογίας.
Μετάφραση ξενόγλωσσου περιεχομένου, επιμέλεια άρθρων.