Οικογένεια

Όλα ξεκινούν από την οικογένεια...
Μια φράση που χρησιμοποιούμε όλοι, ειδικοί και μη, και που οφείλουμε να παραδεχτούμε οτι είναι έτσι. Ή μήπως όχι απόλυτα;

Να καταλάβεις ότι όπως σε είχαν πλάσει κι όπως είχε διαμορφωθεί η κατάσταση γύρω σου, δεν μπορούσες να φερθείς διαφορετικά (1)

Για να το αναλύσουμε λίγο αυτό:

Πράγματι, αυτά που μας διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό, οφείλονται στις εικόνες και τη δυναμική της οικογένειας που μεγαλώνουμε. Σαν σφουγγάρια ακατέργαστα, ρουφάμε ενέργεια, συναισθήματα, λέξεις, που δεν είμαστε έτοιμοι, φυσικά, να κατανοήσουμε και πόσο μάλλον να τα διαχειριστούμε. 'Ενα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια αγάπης, που το αποδέχεται, το φροντίζει, το κατανοεί, του προσφέρει ασφάλεια, ώστε να είναι έτοιμο για τον ενήλικο κόσμο, τα πράγματα είναι μάλλον βατά.

Η απόρριψη στο περιβάλλον της οικογένειας

Ένα παιδί όμως που μεγαλώνει σε ένα αντίθετο περιβάλλον, όπου η απόρριψη είναι το πρώτο συναίσθημα που βιώνει; Είτε με γονείς αποστασιοποιημένους - αδιάφορους, είτε με γονείς αυταρχικούς και υπερπροστατευτικούς, όπου διψώντας για αποδοχή και αγάπη, κάνει ότι μπορεί, και αλήθεια, περισσότερα από αυτά που μπορεί, φθάνοντας στο σημείο, όπου εκτός από πολλές άλλες τραυματικές συμπεριφορές, και να αναλαμβάνει εκείνο τον ρόλο του γονέα; Εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το παιδί αυτό που αργότερα γίνεται ενήλικας, μοιάζει σαν να έχει φορέσει ένα κουστούμι. Δεν το επέλεξε, δεν το πρόβαρε, δεν πρόλαβε να δει αν του ταιριάζει, απλά το φόρεσε ώστε να επιβιώσει. Αυτό το κουστούμι είναι ραμμένο με κομμάτια ενοχών, θλίψης, απόρριψης, φόβου, ανάγκη αποδοχής, και τόσα άλλα που εμείς οι θεραπευτές “ακούμε” και “αγκαλιάζουμε” στις εξομολογήσεις των θεραπευόμενών μας.

Το να δει με τα μάτια της ψυχή του, το βάρος του κουστουμιού που φόρεσε, το να κατανοήσει οτι δεν του ταιριάζει πια, οτι αυτό του ήταν απαραίτητο τότε, αλλά τώρα πια δεν το χρειάζεται, άρα να το αφήσει στην άκρη, και ελεύθερος να διαλέξει το δικό του, να το ράψει με αγάπη, φροντίδα, σεβασμό, χαρά και αισιοδοξία, με απλά λόγια, να αποδεσμευτεί από τα τραύματα του παρελθόντος του, είναι μεγάλη και επίπονη διαδρομή.

Αρκετοί, μένουν στα μισά. Κάποιοι άλλοι δεν ξεκινούν καν. Πολλοί, δεν επιλέγουν τίποτα. Όσο και αν αυτό ακούγεται, βαρύ, ναι, δεν επιλέγουν τίποτα. Επιβιώνουν, ζουν, κάνουν οικογένεια και αναπαράγουν αυτά που έμαθαν στα δικά τους παιδιά.

Η επιλογή της ελεύθερης βούλησης

Όμως, και ευτυχώς, πάντα μα πάντα, υπάρχει η επιλογή της ελεύθερης βούλησης. Αυτή η στιγμή, που μετά την συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε, επιλέγουμε τι θα κρατήσουμε και τι όχι. Κάθε στιγμή, είναι μια καινούργια στιγμή.

Ο χρόνος είναι μια ανθρώπινη εφεύρεση που μας βοηθάει, αλλά δεν συντάσσεται με τον χρόνο της ψυχής. Η ψυχή είναι άχρονη. Οι αξίες μας, που όλοι γεννιόμαστε με αυτές, δεν χάνονται. Βυθίζονται ίσως, αλλά δεν χάνονται.

Όπως η αυτοεκτίμησή μας, για παράδειγμα. Μας συντροφεύει πάντα όσο και αν εμείς δεν την “βλέπουμε” ή αν έχει καταρρακωθεί. Υπάρχουν πολλά εργαλεία για να την ξαναβγάλουμε στην επιφάνεια που τα χρησιμοποιούμε στην θεραπευτική σχέση, και γίνονται έπειτα, κτήμα του κάθε θεραπευόμενου. Εδώ, μιλώντας απλά, θα πούμε οτι υπάρχει ένα σημαντικό εφόδιο στην συνειδητοποίηση της αυτοεκτίμησής μας: Η αναγνώριση της μοναδικότητάς μας. Το θέσφατο ότι καθένας από εμάς είναι μοναδικός, έχει το προσωπικό του αποτύπωμα, που μοιάζει αλλά δεν ταιριάζει με κανένα άλλο. Αυτό, είναι η κληρονομιά μας. Και εμείς, μόνο εμείς, μπορούμε να την αξιοποιήσουμε.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπάρχει συνταγή ή οδηγίες πρακτικές, για το πως να απελευθερωθεί κανείς από τα τραύματα και τις συνέπειες αυτών, και να βάλει σε μια τάξη την ψυχή του, άρα και την ζωή του. Και στην ψυχοθεραπεία, στην κάθε της μορφή, χρησιμοποιούμε τεχνικές, πρακτικές, αλλά επειδή όπως είπαμε, κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, η ουσία έγκειται στην σχέση που αναπτύσσεται και που επιδρά καταλυτικά στην εξέλιξη του θεραπευόμενου.

Το θετικό και σημαντικό είναι, ότι αν το θελήσουμε, να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας, γίνεται.

Όσο και αν μας έχουν στιγματίσει τα τραύματά μας, όσο και αν αυτό το παιδί μέσα μας, κλαίει και φοβάται, γίνεται. Αν ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας, και συνειδητοποιήσουμε που είμαστε, όλα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Αν πάρουμε εμείς αγκαλιά το παιδί μέσα μας, αν το ακούμε εμείς, αν σταματήσουμε να το δίνουμε αγωνιώντας, βορά, σε κάθε τι εξωτερικά απο εμάς, για να το φροντίσει, τότε ναι, όλα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Και κάτι, που είναι εξίσου σημαντικό και κάποιες φορές επακόλουθο αυτής της διαδικασίας, είναι το παρακάτω γεγονός, που μοιάζει σαν μια ενέργεια που ρέει, απρόσκοπτα και συναντά αντίστοιχα θετικά κύματα.

Όταν συναντάμε ανθρώπους, οι οποίοι είχαν την τύχη και την ευτυχία να μεγαλώσουν σε ένα ισορροπημένο οικογενειακό περιβάλλον, η συνάντηση και η επαφή αυτή, δημιουργεί ανοιχτό δρόμο στην πορεία μας. Δρόμο όπου η ενσυναίσθησή τους, μας βοηθά και μας στηρίζει να δούμε την φωτεινή πλευρά μας, να φωτίσουμε τα σκοτάδια μας χωρίς φόβο, και τέλος να πορευτούμε πιο εύκολα, πιο ανώδυνα και να χαρούμε την ζωή, αυτό το μοναδικό δώρο.

Άρα, η οικογένεια είναι ευλογημένος δεσμός, που μας δυναστεύει, αλλά δεν μας καταδικάζει. Μας δεσμεύει τόσο, όσο εμείς, ως ενήλικες επιτρέπουμε να το κάνει ή επιλέγουμε να την αφήνουμε να το συνεχίζει. Ή επιλέγουμε, ότι ο δρόμος μας είναι προσωπική, ελεύθερη, μοναδική μας, υπόθεση!

Βιβλιογραφική Αναφορά:

(1) Virginia Satir, Πλάθοντας ανθρώπους, Εκδόσεις Κέδρος Α.Ε. , 1989

Συγγραφή Άρθρου

Ακριβή Καρίμπα - Ψυχολόγος

Ψυχολόγος με ειδίκευση στη Συμβουλευτική Ψυχοθεραπεία, ψυχοδυναμικής κατεύθυνσης.
Συμβουλευτική ενηλίκων και εφήβων.

google news iconΗ Πύλη Ψυχολογίας είναι εγκεκριμένος εκδότης (Publisher) στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε πρόσβαση σε όλη την αρθρογραφία καθώς και άμεση ενημέρωση για έρευνες ψυχολογίας και θέματα που αφορούν την επικαιρότητα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας: Πύλη Ψυχολογίας - Google News

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Παιδί και ιδρυματισμός
Υιοθεσία ιδρυματισμός

Σύμφωνα με τον Goffman, ιδρυματισμός είναι όταν ένας μεγάλος αριθμός ατόμων αποκόπτεται από την κοινωνία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και ζει πλέον μία έγκλειστη ζωή και υπάρχουν περιπτώσεις όπου άνθρωποι μπορούν να βρεθούν σε δομές με εντελώς διαφορετικό σύστημα κανόνων διαβίωσης, όπως οι φυλακές, μια μοναστική δομή, ή το δωμάτιο ενός οικοτροφείου. 

Περί ψυχής και ευθύνης
Freud Αριστοτέλης

Η συνείδηση μοιάζει με συντριβάνι που παιχνιδίζει στον ήλιο και ξαναβυθίζεται στη μεγάλη υπόγεια δεξαμενή του υποσυνείδητου από όπου πηγάζει. Αυτά έλεγε ο Freud όταν μιλούσε για την ψυχή. Είχε ήδη ανακαλύψει ότι οι άνθρωποι και οι κοινωνίες δεν συμπεριφέρονται μόνο με την λογική αλλά και με κάτι που έμοιαζε πηγαίο και πολλές φορές ακατονόητο.

Κλειτοριδεκτομή, ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία
Κλειτοριδεκτομή

«Τι έγκλημα έχουμε κάνει για να αξίζουμε να γεννηθούμε;» Λαμαρτίνος, Γάλλος ποιητής. Και αφού γεννηθήκαμε, ποια άραγε αμαρτία ξεπληρώνουμε και μας αφαιρείται το δικαίωμα στην ευχαρίστηση, το δικαίωμα στον έλεγχο του οργασμού μας και του σώματός μας;

Αντρικός βιασμός - επειδή ο βιασμός δεν έχει φύλο
Αντρικός βιασμός

«Ενοιωσα και κατάλαβα πώς νοιώθει μια γυναίκα που έχει υποστεί βιασμό»

Τα λόγια ενός καλού φίλου, που με εμπιστεύτηκε και μου εκμυστηρεύτηκε τον βιασμό του από την πρώην σύζυγό του.

Εγγραφή στο Newsletter

Απεχθανόμαστε το Spam! Στην 1η λίστα, θα λαμβάνετε emails από την Πύλη Ψυχολογίας για επιλεγμένα άρθρα ψυχολογίας. Στη 2η λίστα, θα λαμβάνετε προτάσεις βιβλίων ψυχολογίας. Στην 3η λίστα, κάντε εγγραφή μόνο αν είστε επαγγελματίας ψυχικής υγείας.

0
Shares