Μητέρα, εργαζόμενη, σύντροφος: Γιατί νιώθω ότι δεν προλαβαίνω ποτέ;

Ακρόαση άρθρου......

Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR

Πρέπει να πάω στη δουλειά, να πάρω τα παιδιά από το σχολείο, να μαγειρέψω, να θυμηθώ το ραντεβού στον παιδίατρο, να απαντήσω σε εκείνο το email της δουλειάς, να βάλω πλυντήριο… και κάπου μέσα σε όλα αυτά να βρω λίγο χρόνο και για εμένα»

Για πολλές γυναίκες, η καθημερινότητα μοιάζει με μια ατελείωτη λίστα υποχρεώσεων. Δεν είναι απαραίτητα ότι κάνουν τα πάντα μόνες τους.

Είναι, όμως, συχνά εκείνες που αισθάνονται ότι πρέπει να θυμούνται τα πάντα, να οργανώνουν τα πάντα και να φροντίζουν τους πάντες.

Η εργασία τελειώνει τυπικά όταν κλείσει ο υπολογιστής ή όταν φύγει κάποιος από τον χώρο εργασίας. Η φροντίδα, όμως, δεν έχει συγκεκριμένο ωράριο. Και κάπως έτσι, για πολλές μητέρες, η επιστροφή στο σπίτι δεν σημαίνει απαραίτητα ξεκούραση. Σημαίνει την έναρξη μιας δεύτερης βάρδιας. Δεν είναι μόνο όσα κάνουμε. Είναι και όσα πρέπει να θυμόμαστε.

Όταν μιλάμε για το φορτίο της καθημερινότητας, συχνά σκεφτόμαστε τις πρακτικές δουλειές: το μαγείρεμα, την καθαριότητα, τα ψώνια, τη φροντίδα των παιδιών.

Υπάρχει όμως και ένα λιγότερο ορατό κομμάτι: το mental load, δηλαδή το νοητικό φορτίο της οργάνωσης και της διαχείρισης της οικογενειακής ζωής.

Ποιος θα πάρει το παιδί από το σχολείο; Έχει τελειώσει το γάλα; Πότε είναι η επόμενη επίσκεψη στον παιδίατρο; Χρειάζεται να αγοράσουμε ρούχα για τον χειμώνα; Πότε έχει προπόνηση; Έχει γίνει η εργασία του σχολείου; Τι θα φάμε αύριο;

Αυτές οι σκέψεις μπορεί να μην καταγράφονται ως «δουλειά», καταναλώνουν όμως χρόνο και ψυχική ενέργεια. Έτσι, μπορεί κάποιος να κάθεται στον καναπέ και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι συνεχίζει να εργάζεται νοητικά.

Η αίσθηση ότι «δεν κάνω αρκετά»

Ένα από τα πιο δύσκολα σημεία δεν είναι μόνο ο μεγάλος αριθμός υποχρεώσεων, αλλά η αίσθηση πως ό,τι κι αν κάνουμε, δεν είναι αρκετό.

Η γυναίκα μπορεί να αισθάνεται ότι δεν είναι αρκετά παραγωγική στη δουλειά, αρκετά διαθέσιμη για τα παιδιά, αρκετά υποστηρικτική ως σύντροφος ή αρκετά συνεπής στις ανάγκες του σπιτιού. Και όταν τελικά βρίσκει λίγο χρόνο για τον εαυτό της, μπορεί να εμφανίζονται ενοχές.

«Θα μπορούσα να κάνω κάτι πιο χρήσιμο».

Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: περισσότερες απαιτήσεις, λιγότερος χρόνος για ξεκούραση, περισσότερη κόπωση και στη συνέχεια περισσότερες ενοχές επειδή δεν υπάρχει η ενέργεια που θα ήθελε. Η ψυχική επιβάρυνση, επομένως, δεν προκύπτει μόνο από τον αριθμό των υποχρεώσεων. Συνδέεται και με την αίσθηση ότι πρέπει συνεχώς να ανταποκρίνεται σε πολλές και συχνά αντικρουόμενες απαιτήσεις.

Η «τέλεια μητέρα» δεν υπάρχει

Ένα σημαντικό κομμάτι της πίεσης μπορεί να συνδέεται με τις προσδοκίες που έχει μια γυναίκα για τον εαυτό της.

• Να είναι παρούσα μητέρα.
• Να έχει μια επιτυχημένη επαγγελματική ζωή.
• Να διατηρεί μια καλή σχέση με τον σύντροφό της.
• Να φροντίζει το σπίτι.
• Να προσέχει την εμφάνισή της.
• Να έχει κοινωνική ζωή.
• Να βρίσκει χρόνο για τον εαυτό της.

Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ότι κάποιος επιθυμεί να ανταποκρίνεται σε αυτούς τους ρόλους. Η δυσκολία ξεκινά όταν κάθε ρόλος συνοδεύεται από την απαίτηση να εκτελείται τέλεια και ταυτόχρονα. Τότε η καθημερινότητα μετατρέπεται εύκολα σε μια διαρκή προσπάθεια να καλυφθούν όλες οι ανάγκες, χωρίς να υπάρχει χώρος για το «δεν μπορώ σήμερα».

Και η σχέση;

Όταν η κούραση συσσωρεύεται, είναι πιθανό να επηρεαστεί και η σχέση του ζευγαριού. Δεν είναι πάντα η έλλειψη αγάπης που δημιουργεί απόσταση. Μερικές φορές είναι η εξάντληση.

Όταν κάποιος αισθάνεται ότι κουβαλά μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη λειτουργία του σπιτιού και της οικογένειας, μπορεί να αρχίσει να βιώνει θυμό, απογοήτευση ή αίσθηση μοναξιάς. Ακόμη και μια φαινομενικά μικρή καθημερινή διαφωνία μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη ένταση όταν έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη γεμάτη ψυχική «δεξαμενή».

Για αυτό και η συζήτηση για την κατανομή των ευθυνών δεν αφορά μόνο το ποιος θα πλύνει τα πιάτα. Αφορά το αν και οι δύο άνθρωποι αισθάνονται ότι μοιράζονται πραγματικά την ευθύνη για τη ζωή που έχουν δημιουργήσει μαζί.

Δεν χρειάζεται να τα προλαβαίνεις όλα

Ίσως η πιο δύσκολη αλλά και πιο σημαντική αλλαγή είναι να αναγνωρίσει μια γυναίκα ότι δεν είναι απαραίτητο να χωράει ολόκληρη τη ζωή της μέσα σε μία ημέρα.

Μπορεί να βοηθήσει:

Να ξεχωρίσει το σημαντικό από το επείγον. Δεν χρειάζεται κάθε εκκρεμότητα να αντιμετωπίζεται σαν να είναι εξίσου σημαντική.

Να μοιράζεται την ευθύνη και όχι μόνο τις δουλειές. Η ισότιμη συμμετοχή δεν σημαίνει «πες μου τι χρειάζεται να κάνω», αλλά ανάληψη πρωτοβουλίας και ευθύνης.

Να αφήνει χώρο για το «αρκετά καλό». Το σπίτι δεν χρειάζεται να είναι πάντα τακτοποιημένο, ούτε κάθε γεύμα να είναι τέλειο.

Να διαθέτει χρόνο για τον εαυτό της χωρίς ενοχές. Ο προσωπικός χρόνος δεν είναι πολυτέλεια ούτε ανταμοιβή που πρέπει πρώτα να «κερδίσει» ολοκληρώνοντας όλες τις υποχρεώσεις.

Να μιλά για την κούρασή της πριν γίνει θυμός. Η επικοινωνία όταν υπάρχει ακόμη διαθέσιμος χώρος για διάλογο είναι διαφορετική από μια συζήτηση που ξεκινά όταν η εξάντληση έχει ήδη κορυφωθεί.

«Δεν προλαβαίνω» μπορεί να σημαίνει κάτι περισσότερο

Όταν κάποια γυναίκα λέει «δεν προλαβαίνω ποτέ», ίσως δεν περιγράφει απλώς ένα γεμάτο πρόγραμμα. Μπορεί να περιγράφει την ανάγκη της για περισσότερη υποστήριξη. Μπορεί να εκφράζει ότι έχει χάσει τον προσωπικό της χώρο. Μπορεί να σημαίνει ότι έχει συνηθίσει να βάζει τον εαυτό της τελευταίο. Και μερικές φορές μπορεί να είναι ένα σημάδι ότι χρειάζεται να σταματήσει για λίγο και να αναρωτηθεί:

«Αυτή η ζωή που προσπαθώ τόσο πολύ να προλάβω, έχει μέσα της χώρο και για εμένα;»

Η φροντίδα των παιδιών, η εργασία και η σχέση είναι σημαντικά κομμάτια της ζωής. Δεν χρειάζεται όμως η προσωπική φροντίδα να αποτελεί το κομμάτι που περισσεύει όταν όλα τα υπόλοιπα έχουν ολοκληρωθεί.

Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να προλαβαίνουμε τα πάντα. Χρειάζεται να μπορούμε να ζούμε χωρίς να αισθανόμαστε διαρκώς ότι τρέχουμε πίσω από τη ζωή μας.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Βαρβάρα (Βέρα) Πιτσογιάννη - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας · Life Coach

Βαρβάρα (Βέρα) Πιτσογιάννη: έχει επιβεβαιωθεί από το Therapy

Το προφίλ έχει επαληθευτεί μέσω της πλατφόρμας Therapy Psychology. Τα στοιχεία που εμφανίζονται έχουν επιβεβαιωθεί από το σύστημα.

• Επιβεβαιωμένο επαγγελματικό προφίλ
• Ελεγμένα στοιχεία ταυτότητας
• Επικυρωμένη ειδίκευση

BSc Λογοθεραπεύτρια, Απόφοιτος Πανεπιστημίου Ιωαννίνων|
MSc Σύμβουλος Ψυχοκοινωνικής Υγείας,Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών|
NeuroLinguistic Programming-NLP coaching (INLPTA accredited)| PhD (c) Υποψήφια Διδάκτωρ

Εξειδικεύσεις:

Διαζύγιο Πένθος απώλεια Life Coaching

Δείτε όλα τα άρθρα Κλείστε ραντεβού

THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.