Κάθε χωρισμός λέμε ότι είναι ένα μικρό πένθος, ένας μικρός θάνατος. Θρηνούμε τον άνθρωπο που βγήκε από τη ζωή μας χωρίς τη θέλησή μας και μας άφησε, θρηνούμε την απώλεια εκείνου που νομίζαμε ότι είχαμε, την απώλεια των ονείρων μας, των σχεδίων μας.

Η ψυχοθεραπευτική σχέση εξ'ορισμού συνυφαίνεται από λεπτές, ακαθόριστες γραμμές μεταξύ θεραπευτή και θεραπευομένου. Για το λόγο αυτό, δεν είναι λίγες οι φορές που ο θεραπευόμενος καταφεύγει στη χρήση ψεμάτων, προκειμένου να προασπιστεί μπροστά στον "κίνδυνο" της έκθεσης των ενδόμυχων πλευρών και συνασθημάτων του.

Πολλές φορές συναντάμε άτομα να επιτυγχάνουν όσα επιθυμούν και να είναι ευτυχισμένα. Αυτό που πολλοί μπορεί να πιστεύουν είναι ότι αυτά τα άτομα δεν έχουν συναντήσει κάποια δυσκολία στην πορεία τους προς την επίτευξη των στόχων τους, ότι ο δικός τους δρόμος ήταν εύκολος.

Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει δυσφορία, έντονη ενόχληση ή σωματικό πόνο χωρίς να ξέρουμε πού οφείλεται. Εκφράσεις όπως «έχω έναν κόμπο στο στομάχι» ή «η καρδιά μου θα σπάσει» όταν έχουμε άγχος, αλλά και «νιώθω ένα βάρος στο κεφάλι μου» ή «δε μπορώ με τίποτα να κοιμηθώ» σε περιόδους θλίψης, είναι κάτι παραπάνω από συνηθισμένες. 

Παρακάτω είναι ένα νοητικό παιχνίδι, το οποίο, εσύ, που τώρα το διαβάζεις μπορεις να το παίξεις νοητικώς όσο διαβάζεις τις ερωτήσεις, δίνοντας τις δικές σου απαντήσεις.