Οι γονείς θεωρούνται ως οι πολύτιμοι λίθοι που θα διαμορφώσουν τη προσωπικότητα των παιδιών, τα οποία θα κυριαρχήσουν και θα επιδράσουν στο κόσμο. Ανάλογα με το πώς οι γονείς συμπεριφέρονται προς τα παιδιά τους, ποιες αξίες ενστερνίζονται και αφήνουν ως περιουσία στους νέους καθώς και οι απόψεις και οι αντιλήψεις που τους διακατέχουν για όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής, συμβάλλουν στην συναισθηματική, γνωστική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.

Η παιδική ηλικία είναι μια ιδιάζουσα και δύσκολη ηλικία, την οποία οι γονείς καλούνται να διαχειριστούν με τέτοιον τρόπο, ώστε τα παιδιά τους να περάσουν ομαλά μέσα από αυτήν χωρίς να δημιουργηθούν στα ίδια προβλήματα που θα τα συνοδεύουν μια ζωή και ενδεχομένως θα λειτουργήσουν ως σημεία μιας προβληματικής συμπεριφοράς.

Υπάρχει μια στιγμή που σχεδόν όλοι οι γονείς θα ζήσουν. Το παιδί τους αλλάζει και εκείνοι δεν καταλαβαίνουν γιατί. Το παιδί που μέχρι πριν λίγο έμοιαζε χαρούμενο και ανοιχτό αρχίζει να απομακρύνεται.

Στα πλαίσια της ενότητας «Οι ψυχοθεραπευτές στο ντιβάνι», η ομάδα του Psychology.gr επικοινώνησε με συνεργάτες-Ειδικούς Ψυχικής Υγείας θέτοντας το ερώτημα αν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του ψυχοθεραπευτή έχουν σημασία και αποτελούν κριτήριο επιλογής ή απόρριψης για κάποιον που ενδιαφέρεται να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία.

Εχθές συνάντησα μετά από πολύ καιρό ένα παιδικό μου φίλο. Είχαμε χαθεί για πολλά χρόνια, θυμάμαι η τελευταία φορά που τον είχα συναντήσει ήταν δυο μέρες πρίν την ορκωμοσία μου στο πανεπιστήμιο. Ένα ξαφνικό τηλεφώνημα, και σε δυο ώρες ήμασταν κάπου και τα πίναμε παρέα.

Όλα ξεκινούν από την οικογένεια...
Μια φράση που χρησιμοποιούμε όλοι, ειδικοί και μη, και που οφείλουμε να παραδεχτούμε οτι είναι έτσι. Ή μήπως όχι απόλυτα;

Να καταλάβεις ότι όπως σε είχαν πλάσει κι όπως είχε διαμορφωθεί η κατάσταση γύρω σου, δεν μπορούσες να φερθείς διαφορετικά (1)

Η δουλειά σε ομάδα είναι μία μοναδική εμπειρία! Η δυναμική, που δημιουργείται ανάμεσα στα άτομα, μου θυμίζει ένα νήμα που ξεκινάει από κάπου και μεταφέρεται από άτομο σε άτομο. Μεταφέρεται από εμπειρία σε εμπειρία, αποκτά τα χρώματα του καθενός, τη φωνή του, τα συναισθήματα του, και μεταφέρεται στον επόμενο ο οποίος προσθέτει την δική του ποιότητα σε αυτό. Έτσι δημιουργείται ένα πλέγμα συνδέσεων, ένας ιστός αλληλεπιδράσεων μέσα στην ομάδα.

Στην εποχή μας παρατηρείται μία έντονη ενασχόληση και υπερβολική ανησυχία για θέματα που αφορούν την εξωτερική εμφάνιση. Τα προβαλλόμενα πρότυπα ομορφιάς από τις διαφημίσεις, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το διαδίκτυο προωθούνται με τέτοιο τρόπο, ώστε δημιουργούν στο άτομο την ψευδαίσθηση, ότι ενδεχόμενη επίτευξή τους θα φέρει την επιτυχία και την κοινωνική αποδοχή.

Η αποκάλυψη ενός παιδιού ότι είναι ομοφυλόφιλο είναι ένα γεγονός που πολλές φορές εκπλήσσει, ξαφνιάζει ακόμα και απογοητεύει τους γονείς. Πολλοί γονείς στη συνειδητοποίηση της σεξουαλικής ταυτότητας του παιδιού τους αγωνιούν και ανησυχούν επειδή η διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα αντιμετωπίζεται με προκατάληψη, αποδοκιμασία καθώς και με διακρίσεις στην επαγγελματική και προσωπική ζωή.

Όταν το άτομο δέχεται θετική αναγνώριση (positive regard) από το περιβάλλον του και κυρίως από σημαντικούς άλλους, η τάση πραγμάτωσης που κινητοποιεί το σύνολο του οργανισμού και η τάση αυτοπραγμάτωσης που αναφέρεται στον Εαυτό συμπορεύονται. 

Όλοι μας σε κάποια φάση της ζωής μας επιθυμούμε την αποδοχή των άλλων. Eιδικότερα, στη παιδική αλλά και στη εφηβική μας ηλικία επιδιώκουμε την επιβράβευση από τους γονείς, τους δασκάλους αλλά και από τους φίλους μας. Όμως, θα πρέπει να διαχωρίσουμε το υγιές συναίσθημα της αναγνώρισης από το οικογενειακό και κοινωνικό μας περίγυρο, από την ανάγκη για αποδοχή που λειτουργεί σαν ένα «επικίνδυνο ναρκωτικό» και καταστρέφει τη ζωή και την εξέλιξη του ατόμου.

Με τον όρο βουλιμία εννοούμε τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια έντονης επιθυμίας για τροφή. Σε ένα επεισόδιο βουλιμίας το άτομο καταναλώνει μεγάλη ποσότητα τροφής σε μικρό χρονικό διάστημα συνοδευόμενο από αίσθημα απώλειας ελέγχου, καταθλιπτικής διάθεσης και σκέψεων αυτομομφής.

Όταν οι Γονείς σου έδιναν Παγωτό Αντί να Ακούσουν τι έχεις: Υπάρχει μια σκηνή που επαναλαμβάνεται σε πολλά ελληνικά σπίτια εδώ και δεκαετίες.

Μητρότητα και μητρική αγάπη

Αδιαμφισβήτητα, η μητρότητα ως έννοια και ως ρόλος εμπεριέχει ή θα έπρεπε να εμπεριέχει όρους ανιδιοτελούς αγάπης, αφοσίωσης, προσφοράς, αποδοχής, ασφάλειας. Πολύ συχνά, η μητρική αγάπη ταυτίζεται με τη θυσία, η προσφορά στο παιδί με τη στέρηση των προσωπικών αναγκών της μητέρας και η αποδοχή του παιδιού με άρνηση του εαυτού της.

Έλεγχος! Όλα υπο τον έλεγχο μας! Τι θα φάμε, τι θα πούμε, που θα πάμε, τι θα επιλέξουμε, με ποιον θα είμαστε, ποιον θα απορρίψουμε. Σχηματίζεται η εικόνα μας μέσα από μια διαδικασία ελέγχου. Ο τροπος που βλέπουμε, που ακούμε, που αποδεχόμαστε.

Έρωτας μεταξύ άλλων είναι μια έντονη έλξη, αυθόρμητη και επίμονη προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, μερικές φορές αμοιβαία και άλλες όχι. Μπορεί να είναι σωματική ή συναισθηματική ή και τα δύο. Έτσι κάπως ξεκινούν όλα, παγιδευμένοι στην ένταση αυτής της έλξης, δίνουμε ονόματα και χαρακτηρισμούς όσο πιο γρήγορα μπορούμε.

Η επιθυμία για αλλαγή δεν αρκεί πάντα μια μετακίνηση στη ζωή ενός ανθρώπου. Στην θεραπευτική διαδικασία συναντάμε συχνά άτομα που διαθέτουν ικανότητες, ευκαιρίες και συνειδητή πρόθεση εξέλιξης, ωστόσο βιώνουν μια εσωτερική δυσκολία όταν πλησιάζουν σε ένα νέο βήμα.

Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση στις μαθησιακές δυσκολίες είναι κρίσιμη για την ψυχολογική και ακαδημαϊκή πορεία ενός παιδιού. Παρ’ όλα αυτά, στην καθημερινή πράξη, πολλοί γονείς, ακόμα και όταν έχουν ενδείξεις, αργούν να κινητοποιηθούν ή αρνούνται να αποδεχτούν ότι το παιδί τους χρειάζεται υποστήριξη.

Η έννοια του τραύματος κατέχει κεντρική θέση στον καθημερινό, αλλά και στον ψυχοθεραπευτικό λόγο.

Τα όρια είναι ένα θέμα, που συχνά απασχολεί  και πολλές φορές προβληματίζει τους γονείς. Είναι αλήθεια πως τα όρια είναι εξαιρετικά σημαντικά στο μεγάλωμα του παιδιού και στη μετέπειτα εξέλιξή του. Δίνουν στο παιδί την αίσθηση της ασφάλειας και της φροντίδας από την πλευρά του γονιού. Με τα όρια, το περιβάλλον, όπου ζει το παιδί, γίνεται πιο προβλέψιμο και δίνει την αίσθηση ελέγχου, κυρίως σε καταστάσεις, που δεν του είναι οικείες. Επίσης, μαθαίνει να είναι υπεύθυνο, να υπακούει και να σέβεται.