Στη διαδικασία της προσωπικής αλλαγής υπάρχει ένα σημείο που συχνά παραβλέπουμε, παρότι είναι το πιο καθοριστικό και το πιο επίπονο: το μεταίχμιο ανάμεσα σε μια εγκαθιδρυμένη συμπεριφορά και στη στιγμή που αρχίζει πραγματικά η αλλαγή.

Πολλοί άνθρωποι έχουν βιώσει τουλάχιστον μία φορά το εξής τρομακτικό φαινόμενο: ξυπνούν μέσα στη νύχτα, το μυαλό τους είναι σε εγρήγορση, αλλά δεν μπορούν να κουνήσουν ούτε ένα δάχτυλο.

Οι τελευταίες επιστημονικές θέσεις για την κατανόηση του σύμπαντος παραδέχονται πλέον ότι η λογική δεν είναι αρκετή, για να εννοήσει τις άπειρες διαστάσεις του συμπαντικού κόσμου. Η ανάγκη μιας νέας οπτικής και η χρήση της υπερλογικής εμφανίζονται απαραίτητες.