Είχα ένα τεράστιο, ανεξήγητο άγχος. Προσπαθούσα για χρόνια να γίνω μητέρα, και τώρα, μετά από πολλές προσπάθειες επιτέλους τα κατάφερα να μείνω έγκυος! Αλλά αντί να χαρώ, πλημμύρισε ξαφνικά η ζωή μου από άγχος! Η ζωή μου και ο ύπνος μου έγινε ένα μαρτύριο… Υπέφερα γιατί ανησυχούσα συνεχώς μήπως πάει κάτι στραβά με την εγκυμοσύνη μου.

Μήπως το παιδί μου έχει κάποιο πρόβλημα, μήπως κάτι δεν πάει καλά με την γέννα… Τελικά, πριν λίγες μέρες απέβαλα. Παραδόξως, αν και περίμενα να τα βάψω μαύρα, το πήρα το πράγμα πολύ ψύχραιμα! Είπα πως αυτό ήταν να συμβεί και άρχισα να το δέχομαι. Όμως, πάλι άρχισα τα βράδια να μην μπορώ να κοιμηθώ, να κλαίω στα καλά καθούμενα, αν και πήγα διακοπές με τον άντρα μου, δεν μπορούσα να χαλαρώσω και να περάσω καλά…


Βλέπω την κοπέλα εδώ και λίγο καιρό θεραπευτικά.
Αν και η ζωή της είναι εξωτερικά εύρυθμη κι ελέγξιμη, χωρίς δυσχέρειες, αν και δεν υπάρχουν πραγματικοί λόγοι σύγκρουσης  για ορατά και άμεσα ανιχνεύσιμα προβλήματα, αν και όλα στην ζωή του ζευγαριού «πάνε καλά»,  όμως και τα δυο μέλη του ζευγαριού έχουν υπερβολικό άγχος.

Ο ένας –ο σύζυγος- το ρυθμίζει το άγχος του καταφεύγοντας σε καταναγκαστικές συμπεριφορές (π.χ. συχνή κι εμμονική καθαριότητα του σπιτιού, εκρήξεις οργής με αίτημα την εκφορά παραπόνων και αυτοδικαίωσης έναντι της συντρόφου του).

Η άλλη, δημιουργώντας τεχνητές συνθήκες ελέγχου της απρόβλεπτης ζωής της παράγοντας συνεχώς αυτοκαταστροφικές σκέψεις με ζοφερό σενάριο και προοπτική.

Το άγχος πάντα είναι το αποτέλεσμα μιας βαθιάς, αθέατης κι ανεπίλυτης ψυχικής σύγκρουσης. Σύγκρουσης συνήθως ανάμεσα στην συνειδητή και την μη αποδεκτή από το συνειδητό (ασυνείδητη) επιθυμία. Μια επιθυμία που, ενώ έχει μεγάλη ένταση κι επιτακτικά αιτήματα, δεν γίνεται αντιληπτή, ούτε υλοποιείται, αφού η φύση της δεν είναι συμβατή με τους αποδεκτούς στόχους, με τα ηθικά κριτήρια, και την επίσημα αποδεκτή αυτοεικόνα της προσωπικότητας του ατόμου.

Στην περίπτωση της κοπέλας αυτή, αν και η συνειδητή της επιθυμία είναι να κάνει παιδί, ο ασυνείδητος φόβος να γίνει μητέρα –φόβος που είναι ανεπεξέργαστος επειδή παραπέμπει σε ανέγγιχτα ακόμη και επίφοβα τραύματα της παιδικής της ηλικίας- ζητάει επίμονα κι αποφασιστικά να ακυρώσει την συνειδητή της επιλογή, του να φέρει δηλαδή στον κόσμο το παιδί της. Η σύγκρουση αυτή ανάμεσα στις δύο αντιφατικές επιθυμίες, για να μην γίνει ορατή από τον ψυχισμό, παραμένει ανεπίγνωστη.

Επειδή όμως παραμένει αθέατη, αναγκαστικά μεταμφιέζεται σε ενοχλητικά συμπτώματα (γενικευμένο άγχος, αυτοκαταστροφικές σκέψεις, αϋπνίες) προκειμένου να ταρακουνήσει το άτομο από τον λήθαργο του, για να αποφασίσει να δει τι γίνεται μέσα του. Όσο η κοπέλα αποφεύγει να αντιμετωπίσει την εσωτερική της σύγκρουση τόσο αυτή της επιβάλλεται με την μορφή εντεινόμενου άγχους, που τελικά παίρνοντας τα ηνία της επιθυμίας, καταργεί την αμφιθυμία επιβάλλοντας την λύση της αποβολής του εμβρύου.

Ενός εμβρύου που -παραδόξως- σύμφωνα με την ομόφωνη διάγνωση των γιατρών είναι εντελώς υγιές. Χωρίς οργανικές ανωμαλίες που συνήθως ερμηνεύουν την μεγάλη πλειοψηφία των αποβολών κι έμμεσα απενοχοποιούν την μητέρα από την ασυνείδητή της συμβολή στον θάνατο του εμβρύου.

Ο φόβος να αγγίξει κανείς τις παιδικές του πληγές, αντιμετωπίζοντας κατ ανάγκην τις ψυχικές του συγκρούσεις ως έναυσμα γνωριμίας με έναν βαθιά ευάλωτο εαυτό, συχνά κυριαρχεί κι επιβάλλεται έναντι της συνειδητής θέλησης για ίαση, για ένα αυτογνωστικό προχώρημα στην πιο ενήλικη διαχείριση του παρελθόντος και των τραυμάτων που εκκρεμούν σ’ αυτό.

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο δρόμος της καρδιάς. Από την ψυχολογία του κόσμου στην θεραπεία του εαυτού
ψυχολογία αυθεντικότητα

Παρατηρώ πως η πλειοψηφία αυτών που παρακολουθούν σεμινάρια ψυχολογίας, διαβάζουν εκλαϊκευμένα βιβλία για την ψυχοθεραπεία, και διάκεινται ευνοϊκά προς τα σύγχρονα ρεύματα της ψυχοπνευματικής αναζήτησης, υποσυνείδητα ψάχνουν να ακούσουν:

Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία
Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία

Στην αρχή της καριέρας μου ως ψυχοθεραπευτής, κάθε φορά που συνέβαινε να νιώθω έντονα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. οργή, εχθρότητα, απέχθεια, απαξίωση, κλπ.) για έναν θεραπευόμενο μου, έτεινα να σκεφθώ πως είμαι κακός κι ανάξιος ψυχοθεραπευτής.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Freud, οι ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις ενός ψυχοθεραπευτή προς τους ασθενείς του συνιστούσαν ένδειξη της ατελούς του αυτογνωσίας και της ανικανότητας του να διατηρήσει μια συναισθηματικά ατάραχη, ιατρική στάση απέναντι στο άλλο άτομο.

Μια ιστορία αναπλαισίωσης: Ευγνωμονώντας τον δήμιο του έρωτα
ψυχοθεραπεία αναπλαισίωση

Από την θέση του θεραπευόμενου, πριν πολλά χρόνια, περιέγραφα στον ψυχοθεραπευτή μου αυτό που τότε βίωνα ως βαθιά πληγή μου. Την πληγή που εκείνη η γυναίκα είχε αναζωπυρώσει μέσα μου αθετώντας την υπόσχεσή της απέναντί μου. Πως δηλαδή θα ναι το ίδιο ερωτευμένη όπως ήταν και στην αρχή της σχέσης μας.

Ψυχοθεραπεία: Ψυχικό Τραύμα και επανασύνδεση με τα συναισθήματα και το σώμα
Ψυχοθεραπεία Ψυχικό Τραύμα

Ζήτησα από τα μέλη ψυχοθεραπευτικών ομάδων να ανακαλέσουν μνήμες τους. Συγκεκριμένα, εμπειρίες τους κατά τις οποίες ένιωθαν πάρα πολύ ζωντανοί, σε μεγάλη επαφή με το σώμα και τα συναισθήματα τους. Σε γεμάτη επαφή με τις αισθήσεις τους. Κατόπιν τους ζήτησα να μιλήσει ο ένας στον άλλον για τις εμπειρίες τους αυτές, και ο καθένας, από την θέση του ακροατή, να παρατηρήσει πως βίωνε ο ίδιος το σώμα του κατά την διάρκεια της αφήγησης του άλλου.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares