Η θεωρία της κοινωνικής μάθησης υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν την κοινωνική συμπεριφορά παρατηρώντας τη συμπεριφορά των άλλων και τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς, σχηματίζοντας ιδέες για το ποιες συμπεριφορές είναι κατάλληλες, δοκιμάζοντας αυτές τις συμπεριφορές και συνεχίζοντας τες (O'Leary, 1988).

«Είμαστε τόσο συνηθισμένοι να μαθαίνουμε ποιοι είμαστε μέσα από τα προβλήματα και τις εμμονές μας, που η αφυπνισμένη επίγνωση, η οποία είναι η αληθινή φύση μας και η βασική μας αρετή, είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή ως η αληθινή ταυτότητά μας» Λοκ Κέλλι

Γιατί είναι τόσο συχνός και υπερβολικός ο φόβος μας για τον θάνατο; Κυρίως εξαιτίας του ναρκισσισμού μας. Ο ναρκισσισμός είναι εξαιρετικά πολύπλοκο φαινόμενο. Ένα μέρος του είναι απαραίτητο ως ψυχολογική πλευρά του ενστίκτου της επιβίωσης, αλλά στο μεγαλύτερο ποσοστό του, μετά την παιδική ηλικια, είναι αυτοκαταστροφικός.

Οι ηλικιωμένοι αποτελούν μία ευάλωτη ηλικιακή ομάδα, καθώς τείνουν να έρχονται αντιμέτωποι με διάφορες μορφές απώλειας στην ύστερη ενήλικη ζωή τους, γνωστική, σωματική, οικονομική, κοινωνική. Οι απώλειες αυτές συχνά οδηγούν στην κοινωνική απομόνωση, η οποία με την σειρά της δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη καταθλιπτικών συμπτωμάτων (Fokkema, De Jong Gierveld, Dykstra, 2012).

Στην Ελλάδα, οι πολλές εορταστικές περίοδοι - Χριστούγεννα, Πάσχα, ονομαστικές εορτές- όπως επίσης και οι καλοκαιρινές διακοπές, συνήθως μας βγάζουν από τον προγραμματισμό μας. Έχω παρατηρήσει πολύ συχνά το φαινόμενο άνθρωποι που δεν εντρύφησαν στη διατροφή τους τουλάχιστον για δύο με τρεις μήνες προκειμένου να αισθάνονται ασφαλείς, εγκατέλειψαν γρήγορα την προσπάθειά τους γεμάτοι αισθήματα ενοχής και απογοήτευσης.