Κατά τη διαδικασία της συμβουλευτικής συμβαίνει πολύ συχνά να συναντάμε εμπόδια και αντιστάσεις από τη μεριά του θεραπευόμενου, που ως βάση έχουν κάποιες πεποιθήσεις, βαθιά ριζωμένες μέσα τους, οι οποίες τους εμποδίζουν να προχωρήσουν και να κάνουν βήματα στη θεραπεία τους. Ο θεραπευόμενος έχει τις δικές του φανταστικές φυλακές και είναι δουλειά του Συμβούλου να του δώσει την ελευθερία του.

Στο άκουσμα της λέξης καθημερινότητα οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν μια περίεργη δυσφορία. Σα να τους κόβεται αυτομάτως η ανάσα, χωρίς να ξέρουν το λόγο. Τη μισούν θανάσιμα και θέλουν να τη διώξουν από κοντά τους. Επιζητούν την ανατροπή και δεν εφησυχάζουν με τίποτα. Ενώ μια άλλη κατηγορία ανθρώπων θεωρεί την καθημερινότητα ιερή, επειδή κατά τη γνώμη τους  έχει μια προκαθορισμένη δομή, που απαγορεύεται να αλλάζει.

Σύμφωνα με την υπαρξιακή προσέγγιση, η ανάγκη των ανθρώπων να δώσουν νόημα στη ζωή τους μέσω της εργασίας συμβάλλει στην άρνηση της παραδοχής ότι ως θνητά όντα, καλούμαστε να έρθουμε αντιμέτωποι με το γεγονός του θανάτου.

Ο Μάσλοου, μέσα από την ιεραρχική απεικόνιση των αναγκών του ανθρώπου, θέλησε να δείξει την έμφυτη ροπή που παρουσιάζει ο άνθρωπος για τον συνεχή προσανατολισμό του προς την αυτοβελτίωση και την αυτοεκπλήρωση. Θεωρούσε ότι ο μόνος λόγος που μπορεί να εμποδίσει το άτομο να προχωρήσει επιτυχώς στο μονοπάτι της αυτοπραγμάτωσης μπορεί να εντοπιστεί στα κάθε είδους εμπόδια που θέτει η κοινωνία μέσω των κοινώς αποδεκτών συστημάτων που ορίζει και χρησιμοποιεί.

Ένας άνθρωπος, τελικά, γεννιέται ή γίνεται κακός; Έχουν ακουστεί άπειρες απόψεις, έχει χυθεί τόσο μελάνι ώστε να απαντηθεί με μία βεβαιότητα ή με ένα τουλάχιστον βασικό συμπέρασμα για ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ένας άνθρωπος γεννιέται ή γίνεται αυτό που είναι; Ένας άνθρωπος είναι τελικά από τη γέννησή του καλός ή κακός ή γίνεται;