Με βάση το DSM-V και την τρίτη έκδοση του ICSD, ως διαταραχή αϋπνίας ορίζεται ένα καθαρά υποκειμενικό παράπονο, το οποίο σχετίζεται με την έκφραση δυσαρέσκειας αναφορικά με την ποιότητα και την ποσότητα ύπνου υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν επαρκείς ευκαιρίες για ύπνο.

Οι άνθρωποι με γενετική προδιάθεση στα προβλήματα ύπνου κινδυνεύουν περισσότερο από εγκεφαλικό, στεφανιαία νόσο και καρδιακή ανεπάρκεια, αποκαλύπτει νέα βρετανική έρευνα, την οποία επικαλείται η Guardian.

Μελετητές από τη Βρετανία και την Σουηδία, γράφοντας στην επιστημονική επιθεώρηση «Circulation» στηρίζουν αυτό το εύρημα σε γενετικές πληροφορίες που συνέλεξαν από μεγάλες βάσεις δεδομένων.

Ο ύπνος έχει πολλά ωφελήματα ξεκινώντας από την βελτίωση της μνήμης. Καθόλη τη διάρκεια της ημέρας συλλέγονται πληροφορίες και κατά τη διάρκεια του ύπνου αυτές οι πληροφορίες ταξινομούνται ανάλογα με την σοβαρότητά τους. Ο ύπνος συμβάλλει στην ανάπλαση και αναζωογόνηση οργάνων του σώματος και ιδιαίτερα της σεροτονίνης όπου συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για κατάθλιψη.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν περάσει διαστήματα όπου είχαν δυσκολία να κοιμηθούν, ξυπνούσαν κατά την διάρκεια της νύχτας ή δεν μπορούσαν να κοιμηθούν καθόλου. Συμβαίνει σε όλους κατά διαστήματα και αυτό είναι και το τίμημα του να είμαστε άνθρωποι έχοντας την ικανότητα να ανησυχούμε για το μέλλον και να ‘αναμασάμε’ το παρελθόν.

Όλοι περάσαμε νύχτες που δεν κοιμηθήκαμε καλά – κάποιο πρόβλημα, κάποια στεναχώρια μας ταλάνιζε και σκεφτόμασταν υπερβολικά , ή απλώς δεν είχαμε ύπνο χωρίς να υπάρχει κάποια ψυχολογική επιβάρυνση. Αυτό μπορεί να είναι ένα συμβάν που να μην έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία ή βαρύτητα και να παρέλθει δύο τρεις μέρες μετά.