Υπάρχει μια φράση που δεν θα τη βρεις σε σεμινάρια ούτε σε βιβλία «αυτογνωσίας». Την ακούω όμως όλο και πιο συχνά, χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν εξομολόγηση σε σκοτεινό δωμάτιο:

Στις ημέρες μας, επικρατεί σύγχυση σε πολλά και διαφορετικά πράγματα και σε πολλές και σοβαρές έννοιες και λέξεις. Μία τρομερή σύγχυση επικρατεί ανάμεσα στις λέξεις εγωισμός και αξιοπρέπεια, δύο λέξεις που χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές λανθασμένα και οι περισσότεροι δεν έχουν εντρυφήσει καν στο πραγματικό νόημά τους.

Στο πλευρό περισσοτέρων από 2.500 καρκινοπαθών που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην αγορά φαρμάκων, είτε επειδή είναι ανασφάλιστοι, είτε επειδή ζουν στα όρια της φτώχειας, στέκεται ο Σύλλογος Φίλων Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεαγένειο «Αλέξανδρος Συμεωνίδης», μέσω του Κοινωνικού Ογκολογικού Φαρμακείου, που λειτουργεί επί της οδού Αλεξάνδρου Συμεωνίδη 3, απέναντι από την πύλη του νοσοκομείου στη Θεσσαλονίκη.

Ο εθελοντισμός στις μέρες μας έχει αναπτυχθεί ραγδαία επιφέροντας πολλά οφέλη στην κοινωνία μας παρά τα σοβαρά προβλήματα που την μαστίζουν. Όλο και περισσότεροι οργανισμοί και φιλανθρωπικοί σύλλογοι απαρτίζονται από άτομα κάθε ηλικίας, ενήλικες, έφηβοι ακόμα και μικρά παιδιά. Παρόλο που οι ανάγκες και τα κοινωνικά προβλήματα εμφανίζονται ως γίγαντες, ο εθελοντισμός έρχεται να τα καταπολεμήσει με τον καλύτερο τρόπο.

Όσο περισσότερο κάποιος δρα μέσα από εθιστικά μοτίβα τόσο πιο δύσκολο είναι να σταματήσει. Όταν είναι μικρό το παιδί το να του δίνουμε αφθονία ηλεκτρονικών παιχνιδιών και δώρων ξεκινάει τη διαδικασία (εθισμού). Στην πραγματικότητα τα μικρά παιδιά απολαμβάνουν εξίσου αν όχι περισσότερο όσο απλά πράγματα ή αντικείμενα. Ένα ξύλινο κουτάλι, το κουτί από ένα παιχνίδι, παρά το ίδιο το παιχνίδι.