Η Langer (2000) ορίζει την ενσυνειδητότητα «ως μία ευέλικτη κατάσταση του νου, στην οποία βρισκόμαστε ενεργά συνδεδεμένοι με το παρόν, παρατηρώντας νέα πράγματα με ευαισθησία και διαθεσιμότητα στο περιεχόμενο του πλαισίου στο οποίο βρισκόμαστε».

Από τη στιγμή που το παιδί ξεκινά το σχολείο, αρχίζει να απασχολεί έντονα το θέμα της επίδοσής του στα σχολικά μαθήματα. Γονείς και εκπαιδευτικοί διαμορφώνουν ορισμένες προσδοκίες, που εάν το παιδί κατορθώσει να ανταποκριθεί με επιτυχία, έχει καλώς.

Στη σύγχρονη εποχή, η αίσθηση του κενού είναι ένα κοινό συναίσθημα για πολλούς ανθρώπους. Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας, οι αυξημένες υποχρεώσεις και η συνεχής έκθεση σε ερεθίσματα μας απομακρύνουν από τον εαυτό μας.

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σημασία της ψυχικής υγείας, ειδικά στα σχολεία, όπου η εκπαίδευση των δασκάλων και οι πρωτοβουλίες προώθησης της ψυχικής ευημερίας έχουν γίνει πιο συνηθισμένες.

Η εξάρτηση συνιστά ένα πολυπαραγοντικό και δυναμικό φαινόμενο, το οποίο δεν μπορεί να κατανοηθεί επαρκώς μέσα από αμιγώς ατομοκεντρικά ή βιοϊατρικά μοντέλα.