"Δεν θέλω να διαβάσω τώρα". "Θα διαβάσω αργότερα". "Δεν πειράζει αν δεν πάρω καλό βαθμό". "Και τι έγινε αν δε γράψω καλά";

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς λαμβάνουν τέτοιου είδους απαντήσεις από τα παιδιά τους όταν πρόκειται να διαβάσουν. Κάποιες φορές καθημερινά, κάποιες άλλες περιστασιακά. Τα παιδιά που αντιδρούν με αυτό τον τρόπο είναι μαθητές που έχουν χάσει το κίνητρο τους για μια καλή σχολική επίδοση.

Μήπως καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες φαγητού, όταν είστε αγχωμένος/η προκειμένου να αισθανθείτε καλύτερα; Επιβραβεύετε συχνά τον εαυτό σας με γλυκά; Τρώτε συνήθως μέχρι ν’ αναρωτηθείτε: «Τί το ’θελα κι έφαγα τόσο;» Το φαγητό σας κάνει να νιώθετε ασφαλείς; Μειώνει το άγχος σας; Όταν παρατρώτε, αισθάνεστε πιο ευχάριστα ή ανακουφισμένοι; Δεν κρατιέστε, όταν βλέπετε φαγητό που σας αρέσει;

Συναντηθήκαμε διαδικτυακά με την ψυχολόγο - ψυχοθεραπεύτρια, Γεωργία Ρανούτσου και μιλήσαμε μαζί της για το άγχος και τη νευροβιολογία πίσως από τις αγχώδεις διαταραχές.

Το παρατεταμένο στρες εντείνει τις ημικρανίες, αλλά ο χρόνιος πόνος εγκυμονεί περισσότερο στρες. Η στενή σχέση του άγχους με την ημικρανία σημαίνει έναν αναπόφευκτο φαύλο κύκλο.

Είναι γνωστό ότι ο παράγοντας άγχος συνυφαίνεται με μια πληθώρα ψυχολογικών και σωματικών δυσλειτουργιών, σε τέτοιο βαθμό που πλέον καταλήγει σχεδόν συνώνυμο πολλών αρνητικών προβλημάτων που προκύπτουν από τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Το άγχος μπορεί να επιδράσει με τις ακτίνες του τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα στη ζωή.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θυμούνται πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσαν πραγματικά χαλαροί, γιατί η ένταση έχει γίνει το σταθερό υπόβαθρο της καθημερινότητάς τους. Δεν πρόκειται απλώς για μια δύσκολη περίοδο, αλλά για έναν τρόπο λειτουργίας μέσα στον οποίο το άγχος δεν εμφανίζεται περιστασιακά — παραμένει μόνιμο.