Η ηγεσία δεν είναι τίτλος. Δεν είναι θέση, ρόλος ή εξουσία. Δεν είναι αυτός που μιλά πιο δυνατά ούτε εκείνος που επιβάλλεται.

Μεγαλώνοντας σε μια παραδοσιακή οικογένεια άμεσα συνδεδεμένος τόσο με το φυσικό περιβάλλον όσο και το ανθρωπογενές περιβάλλον της κοινότητας, συνειδητοποίησα από πολύ μικρός, μέσα από τα όρια της φυσικής πραγματικότητας και την αμεσότητα των κινδύνων, ότι ο άνθρωπος είναι ενσωματωμένος κι όχι επικυρίαρχος της φύσης και ότι μπορεί να ισορροπήσει μέσα στο φυσικό του περιβάλλον μονάχα αν συνειδητοποιήσει το «συμφέρον» του, δηλαδή πως μόνο σε πλήρη αρμονία με αυτό μπορεί να επιβιώσει και να εξελιχθεί ως είδος.

Μέχρι ενός σημείου έχεις δίκιο. Τα μηνύματα της μη αυτοέκφρασης που έλαβες στην παιδική ήταν πολλαπλά και καταλυτικά. Ξέρεις, μερικές φορές κυριαρχεί μια σύγχυση ανάμεσα στη θέση των ορίων του σεβασμού προς τους άλλους και την ελεύθερη έκφρασης του εαυτού.

Κάπως έτσι μεγάλωσα και εγώ. Οι γονείς έκαναν τον καλύτερό τους σύμφωνα με την πληροφόρηση που είχαν τότε, με τις εμπειρίες τους και τις πεποιθήσεις τους.

Στην Ελλάδα υπάρχουν 1.500.000 νέοι, μαθητές, σπουδαστές, άνεργοι και όσοι θέλουν να αλλάξουν αντικείμενο, που χρειάζονται συστηματική επαγγελματική υποστήριξη για να βρουν τον εκπαιδευτικό και επαγγελματικό τους δρόμο.

Όταν λέμε πως ένας άνθρωπος ή μια κατάσταση μας εμπνέει, προσωπικά για μένα σημαίνει πρόοδος. Πρόοδος στη δουλειά, στις σχέσεις με τους γύρω μου, στη σχέση με τον εαυτό μου. Ένας άνθρωπος για παράδειγμα αποτελεί έμπνευση, διότι μου ξυπνά ιδέες και συναισθήματα που με οδηγούν στην εξέλιξη και μου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσω την καλύτερη πτυχή του εαυτού μου.