Πάντα αγαπούσα τη δουλειά μου. Ξέρω ότι δεν θα βγάλω πολλά χρήματα αλλά δεν με απασχολεί. Σκεφτόμουνα ότι μου άρεσε να δουλεύω σε αυτό το μαγαζί με τα ρούχα, και να επικοινωνώ με τον κόσμο. Με ρωτάνε για το τι ρούχα να επιλέξουν και τους βοηθάω όσο μπορώ να επιλέξουν τα κατάλληλα ρούχα. Ξαφνικά πριν ένα χρόνο άρχισαν τα πράγματα να αλλάζουν.

Διαταραχές διάθεσης, ανηδονία, άγχος, αίσθημα αναξιότητας... Κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, σωματική δυσμορφία... Μέσα από τα μάτια, τα τραγούδια και τις συνεντεύξεις της η Billie Eilish δε διστάζει να μιλήσει για το παρελθόν της και να κινητοποιήσει ουσιαστικά τους ανθρώπους να μιλάνε και να μην φοβούνται να αντιμετωπίζουν τα συμπτώματά τους.

Η υπερπροσπάθεια των ατόμων και των κοινωνιών που καταβάλλεται τις τελευταίες δεκαετίες με στόχο την οικονομική ευμάρεια αλλά και την κοινωνική ανέλιξη έφερε ως αποτέλεσμα την ψυχολογική και σωματική εξουθένωση μεγάλου μέρους του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

Η επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει να δώσει περισσότερη προσοχή σε ένα αφανή αλλά υπαρκτό «σαμποτέρ», στο «σύνδρομο του απατεώνα» (imposter syndrome), που μπορεί να υποσκάψει την ψυχική υγεία και την επαγγελματική σταδιοδρομία αρκετών ανθρώπων.

 Για πολλούς ψυχοθεραπευτές αλλά και θεραπευόμενους, το τέλος της ψυχοθεραπευτικής σχέσης έρχεται είτε όταν ολοκληρώνεται ο προκαθορισμένος αριθμός συνεδριών (πχ σε βραχυπρόθεσμες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις), είτε όταν προκύπτει μια σημαντική θεραπευτική αλλαγή / προσωπική εξέλιξη στον θεραπευόμενο.