Η τέχνη της πειθούς, αποτελεί μια από τις πιο σημαντικότερες επικοινωνιακές δεξιότητες των ανθρώπων, που ασκούν επιρροή σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής μας ζωής.
Ποιος όμως είναι ο βασικότερος παράγοντας, που κάνει έναν άνθρωπο πιο πειστικό από έναν άλλο;
Ποια είναι εκείνα τα κριτήρια που συνθέτουν έναν άνθρωπο ικανό να επηρεάσει τους γύρω του;

Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που έχουμε να διαχειριστούμε στην κοινωνική ζωή είναι ο τρόπος ανατροφής των παιδιών. Η διαπαιδαγώγηση τους είναι μία προσπάθεια διαμόρφωσης και κατεύθυνσης της προσωπικότητά τους προς μία θετική εξελικτική πορεία. Συνήθως, η φύση της εκπαιδευτικής διαδικασίας χαρακτηρίζεται από την επιδίωξη της αρμονίας με τις ανάγκες της μετέπειτα ζωής του παιδιού ως ενήλικου ανθρώπου.

Στη ζωή, πολλοί άνθρωποι θα μας πληγώσουν, δε θα μας εκτιμήσουν και θα μας συμπεριφερθούν άσχημα. Και αυτό είναι κάτι που σίγουρα δεν αρέσει σε κανένα, αλλά όσο και να προσπαθήσουμε, δε θα το αποφύγουμε. Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί  περισσότερο δεν είναι το πώς οι άλλοι θα μας φερθούν. Είναι το πώς εμείς θα αντιδράσουμε στην άσχημη συμπεριφορά των άλλων.

Στο πλαίσιο της ανάπτυξης του συστήματος της ατομικής ψυχολογίας, ο Άλφρεντ Άντλερ, Αυστριακός ψυχίατρος και μαθητής του Φρόυντ που σταδιακά αποστασιοποιήθηκε από τις θεωρίες του δάσκαλού του, έκανε λόγο για συμπλέγματα κατωτερότητας και υπεροχής.

Ήταν μία φορά ένα μικρό παιδί… ένα παιδί με μεγάλα μάτια γεμάτα αθωότητα και σιγουριά. Ένα παιδί που του άρεσε να παίζει και να γελάει, που μπορούσε να κλαίει και να παρηγοριέται. Ένα παιδί που μπορούσε να κάνει αστείες γκριμάτσες και να χαίρεται με το παραμικρό.