Η Ψυχοσύνθεση είναι μία ψυχολογική θεωρία και πρακτική, που αναπτύχθηκε από την ψυχανάλυση και εξελίχθηκε στην Ανθρωπιστική- Υπαρξιακή ψυχολογία, και ακολούθως στην Υπερπροσωπικη ψυχολογία.

Όλοι καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ανεπίγνωστων «κραυγών» για αγάπη. Στη οικογένεια, ανάμεσα σε φίλους, σε συντροφικές σχέσεις, σ’ αυτές των γονέων με τα παιδιά τους, στην δουλειά, στον δρόμο… Όπου βλέπεις δύο, ή περισσότερους να τσακώνονται, ή να επικρίνουν πάντα το ίδιο μοτίβο: Είναι σαν να ακούς να λένε: «Δεν πήρα –γι’αυτό- δεν έχω μέσα μου αγάπη. Πονάω που ακόμα δεν αγαπήθηκα –καθόλου ή αρκετά- που δεν την ανακάλυψα.

Καναδοαμερικανός ψυχολόγος και εμπνευστής της κοινωνικής γνωσιακής θεωρίας. Έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τη μοντελοποιημένη μελέτη της επιθετικότητας (το πείραμα με την κούκλα Μπόμπο), η οποία κατέδειξε ότι τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να οδηγηθούν στην εκμάθηση συμπεριφορών μέσα από την παρατήρηση των ενηλίκων. Συχνά περιγράφεται ως ο σημαντικότερος εν ζωή ψυχολόγος.

Ο Carl Rogers θεωρείται ο ιδρυτής της Προσωποκεντρικής Προσέγγισης. Η συνεισφορά του στον χώρο της ψυχολογίας θεωρείται πολύ σημαντική αφού καθιέρωσε αρχές που άλλαξαν τον τρόπο σκέψης των ψυχολόγων, όπως την θεραπευτική δύναμη της σχέσης του πελάτη με τον θεραπευτή. Ο Rogers το 1947 διετέλεσε πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας. Τιμήθηκε το 1956 από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία, για την πρωτοποριακή έρευνά του, με το Βραβείο Διακεκριμένης Επιστημονικής Συνεισφοράς. Το 1987 ήταν υποψήφιος για το βραβείο nobel ειρήνης.

Αυστριακός ψυχίατρος ο οποίος, μέσα από το σύστημα της ατομικής ψυχολογίας που ανέπτυξε, διατύπωσε τον όρο «αίσθημα κατωτερότητας». Θεωρείται ευρέως ως μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ψυχολογίας.