Όταν μια γυναίκα καλείται να γίνει το ασφαλές λιμάνι, η πυξίδα, η δύναμη και η τρυφερότητα ενός παιδιού, τότε η μητρότητα αποκτά μια διαφορετική διάσταση. Μια διάσταση που συχνά παραμένει αθέατη στα μάτια των άλλων, αλλά αφήνει βαθιά ίχνη στην ψυχή εκείνης που τη βιώνει.

Σε έναν κόσμο όπου η επικοινωνία φαίνεται πιο εύκολη από ποτέ, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να δυσκολεύονται να εκφράσουν αυτό που πραγματικά αισθάνονται.

Πολύ συχνά όλοι μας αντιμετωπίζουμε προβλήματα που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη ζωή μας, και όταν αυτό συμβαίνει θεωρούμε ότι είναι αδύνατον να λειτουργήσουμε την δεδομένη χρονική στιγμή έχοντας περιέλθει σε αδιέξοδο. Η άμεση αντίδραση στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος ή μιας σημαντικής απόφασης είναι συνήθως ο πανικός ή ο θυμός που θεωρούνται και τα πρώτα στάδια μέχρι την κατανόηση του.

Καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας καλούμαστε συνεχώς να γνωρίζουμε τις ανάγκες μας καθώς και τις επιθυμίες των άλλων. Κάθε ένας από εμάς βρίσκεται σε μια διαρκή κίνηση επαναπροσδιορισμού του εγώ και του εμείς ως μέρος της ολότητας. Η ταύτιση και η εναρμόνιση μας μέσα στο κοινωνικό σύνολο γίνεται σταδιακά, καθώς ο άνθρωπος εξελίσσεται μέσα από τα διάφορα στάδια της ζωής του. Το κατά πόσο εφικτή είναι η συνύπαρξη φαίνεται στην πορεία των πραγμάτων. 

Μια λέξη τόσο ιερή και τόσο παρεξηγημένη στις μέρες μας. Αποτελεί μια σημαντική αξία και σταθερά στις σχέσεις των ανθρώπων. Ομορφαίνει τη ζωή και τη γεμίζει με ένα αίσθημα πληρότητας, όταν είναι αληθινή και γνήσια, ακριβώς γιατί είναι μια σχέση επιλογής του καθενός.