Όταν είμαστε παιδιά και οι γονείς ή οι φροντιστές μας αναλαμβάνουν την ευθύνη της ζωή μας, δίνουν πολύ μεγάλη έμφαση στους κανόνες. Το κάνουν για να μας προστατέψουν, για να μας μάθουν πώς να συμπεριφερόμαστε ορθά και για να μας προετοιμάσουν για την ενήλικη ζωή μας.

Ο όρος επαγγελματική εξουθένωση (burnout) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Freudenberger το 1974 για να περιγράψει μια κατάσταση εξάντλησης των επαγγελματιών ψυχικής υγείας στο εργασιακό τους περιβάλλον.

Η ψυχική ανθεκτικότητα σαν έννοια στην αγγλική αναφέρεται ως resilience και προέρχεται από την λατινική λέξη resiliō (re + salire, απαρέμφατο resilire) η οποία σημαίνει «να αναπηδήσει πίσω», «να ανακρούσει».
Η ανθεκτικότητα αναφέρεται στη διαδικασία της αποτελεσματικής προσαρμογής ή στη διαχείριση τραυματικών γεγονότων, ή στην ικανότητα εύκολης και γρήγορης επαναφοράς από μια κατάσταση ή μια ασθένεια.

Οι επιστήμονες έκαναν μια παρατήρηση κατά τη διάρκεια ενός πειράματος της ανταπόκρισης των μητέρων προς τα μωρά τους. Κι αυτό ήταν το πόσο δύσκολο ήταν για πολλές μαμάδες να μη χαμογελούν όταν κοιτούσαν το μωρό τους. Αυτό δείχνει πόσο ισχυρά είναι τα μηνύματα του βρέφους και πόσο καλά είμαστε προγραμματισμένοι να αντιδρούμε σ’ αυτά.

Στο πλαίσιο της εξελικτικής συστημικής προσέγγισης ερμηνεύουμε τα ψυχικά φαινόμενα ως μορφές που εμπεριέχονται σε ευρύτερους σχηματισμούς, κοινωνικούς, πολιτισμικούς, ιστορικούς. Οι ψυχικές διεργασίες δηλαδή αποτελούν μέρος μιας ολότητας και μόνο ως τέτοιες μπορούμε να τις κατανοήσουμε.