Η έμφυλη βία αποτελεί ένα διεθνές ζήτημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την δημόσια υγεία, με σημαντικές και συχνά μακροχρόνιες συνέπειες, τόσο για την κοινωνική ζωή των γυναικών όσο και για την ανάπτυξη και την υγεία των παιδιών τους.

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ρυθμοί είναι γρήγοροι, οι απαιτήσεις πολλές και το στρες… σχεδόν αυτονόητο. Πολλές φορές η καθημερινότητα φαίνεται να απαιτεί το μεδούλι μας, για να υπάρξουμε. 

Η παρατηρητική συμπεριφορά που συχνά εμφανίζεται σε γειτονικά περιβάλλοντα, ιδιαίτερα σε μικρές κοινότητες και πολυκατοικίες, αποτελεί φαινόμενο με κοινωνικές, ψυχολογικές και πολιτισμικές ρίζες.

Η νευρική ανορεξία δεν είναι απλώς μια ασθένεια που αφορά το σώμα ή τη διατροφή. Είναι μια σιωπηλή κραυγή μέσα σε έναν κόσμο που επιβάλλει ασφυκτικά πρότυπα, ελέγχει, τιμωρεί και επιτηρεί.

Οι συνεδρίες είναι καθημερινά ένα σχολείο...ένα σχολείο που μας μαθαίνει πόσα πράγματα καλούνται να διαχειριστούν οι θεραπευόμενοί μας, ένα σχολείο που μας ενεργοποιεί γιατί μας θυμίζει πόσα πράγματα δεν μπορούμε να ελέγξουμε,