Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία βασίζεται κυρίως στη άποψη της υπαρξιακής ψυχολογίας ότι οι άνθρωποι είναι οντολογικά μόνοι στον κόσμο. Αυτή η αίσθηση της μοναξιάς μας οδηγεί εμάς τους ανθρώπους στην συνειδητοποίηση πως τίποτα δεν έχει πραγματικά νόημα από μόνο του σ’ αυτήν τη ζωή. 

Κάποιοι κάνουν -ίσως και αρκετά χρόνια- ψυχοθεραπεία, αλλά η ζωή τους δεν άλλαξε, παραμένουν στα ίδια κωλύματα, επαναλαμβάνουν τα συνεχώς τα ίδια αναποτελεσματικά και επίπονα μοτίβα στις σχέσεις τους. Θέλουν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους.

Κάποιοι κάνουν -ίσως και αρκετά χρόνια- ψυχοθεραπεία, αλλά η ζωή τους δεν άλλαξε, παραμένουν στα ίδια κωλύματα, επαναλαμβάνουν τα συνεχώς τα ίδια αναποτελεσματικά και επίπονα μοτίβα στις σχέσεις τους. Θέλουν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους.

Πολύς λόγος γίνεται τις ημέρες των γιορτών για την «κατάθλιψη των Χριστουγέννων». Ειδικοί και μη, αναζητούν τις αιτίες του φαινομένου αυτού στην σφαίρα της κοινωνικής διάδρασης των ατόμων. 

Στο παρελθόν επιστρέφει κανείς για να επαναβιώσει την τραυματική εμπειρία, η οποία δεν είναι στ' αλήθεια παρελθούσα, αφού, αν και υπάρχει κάπου στο ασυνείδητο, δεν ενσωματώθηκε ικανοποιητικά από το εγώ.